Teknologi Pertahanan

Kemajuan teknologi peperangan udara tidak lagi hanya ditentukan oleh kemampuan menyerang, tetapi juga oleh keupayaan bertahan dalam persekitaran yang dipenuhi dengan ancaman peluru berpandu berpandu infra merah. Dalam lanskap ini, Türkiye melalui syarikat pertahanannya ASELSAN telah melangkah ke hadapan dengan penghasilan sistem YILDIRIM-100, sebuah sistem Directed Infrared Countermeasure (DIRCM) berteknologi tinggi yang dikuasakan oleh kecerdasan buatan (AI), reka bentuk modular dan ciri operasi pelbagai dimensi.

YILDIRIM-100 bukanlah sistem biasa. Ia menggunakan teknologi laser yang pintar untuk “memperdaya” peluru berpandu. Apabila peluru berpandu cuba mengunci sasaran menggunakan sensor infra merah, sistem ini akan menembak sinar laser ke arah sensor tersebut, merosakkan atau mengelirukan fungsinya.

Yang menariknya, sistem ini tidak memerlukan letupan atau kerosakan besar. Ia hanya menggunakan sinar laser yang tepat untuk mengganggu “mata” peluru berpandu sebelum ia sempat mengunci sasaran. Seperti membutakan seseorang yang cuba menyasarkan anda dengan sinar laser pointer, tetapi lebih canggih dan berkesan.

YILDIRIM-100 mempunyai ciri istimewa iaitu turet berkembar. Bayangkan seperti mempunyai dua mata yang boleh melihat dan bertindak secara berasingan. Setiap turet dilengkapi dengan sistem penjejak dan laser sendiri. Ini bermakna jika ada dua peluru berpandu datang serentak, sistem boleh menangani kedua-duanya pada masa yang sama.

Keseluruhan sistem dikawal oleh satu unit kawalan pintar yang berhubung terus dengan sistem amaran peluru berpandu pesawat. Ia seperti mempunyai seorang pengawal keselamatan yang sentiasa berjaga dan boleh bertindak pantas apabila ada ancaman.

Salah satu kelebihan besar YILDIRIM-100 ialah ia boleh dipasang pada hampir semua jenis pesawat. Sama ada pesawat tempur, helikopter, atau drone, sistem ini boleh disesuaikan mengikut keperluan. Ia juga tidak membebankan pesawat kerana saiznya yang padat dan penggunaan tenaga yang rendah.

Lebih menarik lagi, sistem ini sedang dinilai untuk diintegrasikan ke dalam TAI KAAN, pesawat tempur generasi kelima Türkiye yang dijangka menjadi tulang belakang angkatan udara mereka.

Perkara yang membezakan YILDIRIM-100 daripada sistem lain ialah ia telah diuji dalam keadaan sebenar. Bukan sekadar simulasi komputer, tetapi ujian menggunakan peluru berpandu sebenar lengkap dengan kepala peledak.

Ujian ini dijalankan di hadapan pemerhatian NATO, membuktikan bahawa sistem ini benar-benar berfungsi. Dalam ujian tersebut, YILDIRIM-100 berjaya mengesan dan menangkis peluru berpandu infra merah dengan ketepatan tinggi.

Dengan kejayaan YILDIRIM-100, Türkiye telah menyertai kumpulan elit negara yang mampu menghasilkan teknologi pertahanan canggih seperti ini. Hanya beberapa negara di dunia yang mempunyai keupayaan untuk membangun dan menguji sistem sedemikian rupa, termasuk Amerika Syarikat, Rusia dan Israel.

Kejayaan ini bukan sahaja meletakkan ASELSAN sebagai pemain utama dalam industri pertahanan global, tetapi juga memberi kelebihan taktikal yang ketara kepada Türkiye dalam operasi udara.

YILDIRIM-100 dijangka menarik minat negara lain yang sedang mencari alternatif kepada sistem buatan Barat. Keupayaan sistem ini yang bersifat berdikari dan modular menjadikannya sesuai untuk eksport dan boleh disesuaikan dengan keperluan negara yang berbeza.

Sistem ini bukan sekadar satu lagi alat pertahanan. Ia merupakan simbol kebangkitan Türkiye dalam sektor teknologi laser tempur dan kecerdasan buatan. Dalam era di mana peluru berpandu pintar menjadi ancaman utama, keupayaan untuk melindungi pesawat secara aktif akan menentukan siapa yang menguasai ruang udara.

Melalui YILDIRIM-100, ASELSAN telah membuktikan bahawa Türkiye bukan sahaja mampu membina teknologi canggih, tetapi juga memimpin dalam pembangunan sistem pertahanan masa depan.

Dalam arus evolusi teknologi dron yang kian menjadi nadi dalam taktik tempur moden, muncul satu lagi inovasi dari medan hadapan iaitu dron FPV (first person view) berpanduan gentian optik.

Senjata kecil yang membawa impak besar ini berupaya mengelak daripada dikesan atau diganggu, menjadikannya satu ancaman baharu terhadap sistem anti-dron konvensional.

Berbeza dengan dron biasa yang dikawal melalui gelombang radio, varian ini menggunakan kabel gentian optik secara fizikal bagi penghantaran kawalan dan visual masa nyata.

Diperkenalkan secara aktif oleh Rusia dalam Perang Rusia-Ukraine sejak awal 2024, dron ini menandakan perubahan besar dalam pendekatan serangan berasaskan FPV, khususnya dalam kawasan yang dipenuhi gangguan isyarat elektronik (EW).

Kabel gentian optik yang digunakan lazimnya berukuran antara 5 hingga 20 kilometer, namun beberapa prototaip yang diuji dilaporkan mampu mencapai jarak sehingga 50 kilometer.

Dalam persekitaran tempur yang penuh dengan penjam dan sistem pemintas, sambungan berwayar memberikan kelebihan taktikal yang sukar disaingi oleh dron kawalan radio biasa.

Mengatasi kelemahan dron FPV konvensional

Berbeza daripada dron konvensional, dron gentian optik tidak memancarkan sebarang isyarat radio, menjadikan ia kebal terhadap gangguan isyarat frekuensi. Kawalan dan penghantaran video dilakukan sepenuhnya melalui kabel fizikal yang bersambung secara terus kepada operator.

Penggunaan dron gentian optik boleh dilihat melalui perang Ukraine dan Rusia yang bergantung sepenuhnya kepada perang elektronik (EW) untuk menangkis serangan dron. Penjam (jammer) digunakan secara meluas di kawasan parit dan kenderaan, manakala penjam bersaiz poket turut dibekalkan kepada anggota infantri sebagai perlindungan individu.

Dron FPV konvensional masih menjadi tulang belakang operasi pemantauan taktikal oleh pasukan tentera di medan terbuka. Namun, kebergantungan kepada isyarat radio menjadikannya lebih mudah diganggu melalui sistem perang elektronik (EW), berbeza dengan dron gentian optik yang kini muncul sebagai alternatif lebih kebal terhadap jamming. Foto FB: U.S. Army

Namun begitu, pendekatan ini kurang berkesan terhadap dron berpanduan kabel. Tanpa isyarat radio untuk dipintas, dron gentian optik tidak dapat diganggu dengan kaedah jamming biasa, menjadikannya lebih sukar dikesan dan dineutralkan.

Selain daya tahan terhadap gangguan elektronik, dron gentian optik turut menawarkan kualiti siaran video yang lebih stabil, sambungan kawalan yang rendah kelewatan (latency), serta pengoperasian senyap tanpa mendedahkan lokasi operator kepada pemantauan isyarat.

Dron ini juga memerlukan tenaga yang jauh lebih rendah untuk kekal beroperasi, membolehkannya bersembunyi di lokasi sasaran dan menunggu masa sesuai untuk menyerang.

Cabaran kepada sistem pertahanan C-UAS moden

Kehadiran dron gentian optik ini turut mencabar keberkesanan sistem Counter-Unmanned Aircraft Systems (C-UAS) yang digunakan secara meluas oleh pasukan keselamatan di seluruh dunia.

Sistem C-UAS lazimnya berfungsi melalui dua pendekatan utama iaitu pengesanan dan tindak balas. Dron konvensional sering dikesan melalui isyarat radio atau komunikasi video, dan kemudian diganggu menggunakan penjam frekuensi, serangan siber, atau pemintasan isyarat GPS.

Namun, dron berpanduan gentian optik tidak memancarkan sebarang isyarat radio, sekali gus menjadikannya tidak terjejas oleh kaedah gangguan elektronik konvensional.

Sebaliknya, C-UAS moden perlu bergantung kepada kaedah pengesanan berasaskan radar mikro, kamera elektro-optik (EO/IR), dan dalam sesetengah kes, analitik pintar atau AI untuk mengenal pasti bentuk dan pergerakan fizikal dron.

Tindakan balas terhadap dron jenis ini memerlukan pendekatan fizikal termasuk penggunaan senjata tenaga terarah seperti laser, peluru berpandu mini, atau dron pemintas yang boleh menghancurkan sasaran secara langsung.

Dalam erti kata lain, walaupun dron gentian optik berjaya mengelak daripada serangan perang elektronik, ia masih boleh ditewaskan melalui tindak balas kinetik.

Namun begitu, proses ini memerlukan sistem pengesanan dan serangan yang jauh lebih kompleks dan mahal berbanding pendekatan tradisional.

Impak kepada ekosistem dan keselamatan jangka panjang

Dalam aspek lain, penggunaan kabel gentian optik secara besar-besaran turut menimbulkan kebimbangan terhadap pencemaran plastik di medan perang.

Kabel gentian optik untuk dron FPV kini dihasilkan secara besar-besaran bagi menyokong operasi peperangan moden. Foto Telegram: PGI Technology

Kebanyakan kabel ini diperbuat daripada polimer sintetik seperti poly (methyl methacrylate) dan fluoropolimer yang sukar terurai secara semula jadi, sekali gus berpotensi menyumbang kepada pencemaran alam sekitar.

Perkara ini mencetuskan perbincangan lebih luas berkenaan kesan jangka panjang teknologi ketenteraan terhadap alam sekitar, yang semakin menjadi tumpuan komuniti antarabangsa.

Kemunculan dron gentian optik di medan perang menandakan satu perubahan besar dalam taktik dan teknologi peperangan udara.

Dron ini bukan sahaja mencabar keberkesanan sistem gangguan isyarat, malah memaksa pembangunan sistem anti-dron yang lebih kompleks dan menyeluruh.

Dalam dunia ketenteraan hari ini, siapa yang menguasai teknologi, dialah yang memiliki kelebihan dan dron gentian optik mungkin menjadi contoh terbaik bagaimana inovasi ringkas mampu mengubah keseimbangan kuasa di medan perang.-airtimes.my

#AirTimes #TeknologiPertahanan #Drone #FPV #FiberOpticDrone #PeperanganModen #C-UAS #Jammer

Dalam landskap keselamatan global yang semakin kompleks, Amerika Syarikat terus memperkemas keupayaan serangannya dengan menghasilkan varian terbaharu dalam keluarga senjata nuklear taktikalnya iaitu B61-13.

Dikenali sebagai evolusi daripada B61-7, bom ini menandakan anjakan penting dalam strategi nuklear Amerika untuk abad ke-21, menyatukan kuasa letupan tinggi dengan ketepatan moden dan keupayaan menembusi sasaran terlindung.

Bom B61-13 bukan sahaja melambangkan peningkatan teknologi tetapi juga merupakan mesej strategik kepada kuasa-kuasa besar dunia lain terutama dalam konteks ketegangan yang semakin memuncak dengan Rusia dan China.

Dalam era di mana kebanyakan senjata direka untuk minimakan kerosakan kolateral, kemunculan bom nuklear berkuasa besar semula menjadi tanda soal besar terhadap pendekatan keselamatan global Amerika.

Dibina untuk menghancurkan sasaran terlindung

Menurut Jabatan Pertahanan AS, B61-13 akan menggantikan sejumlah stok lama B61-7 yang telah berkhidmat sejak era Perang Dingin.

Namun berbeza dengan varian baharu lain seperti B61-12 yang lebih ringan dan bersifat serba guna, B61-13 memiliki kuasa letupan sekitar 360 kilotan, hampir 24 kali lebih dahsyat daripada bom atom yang digugurkan di Hiroshima.

Pesawat pengebom halimunan B-2 Spirit mampu membawa dua bom B61-13 dan menyusup jauh ke dalam wilayah musuh tanpa dikesan radar, menjadikannya platform utama dalam misi nuklear strategik Amerika. Foto: USAF. 509th Bomb Wing

Apa yang menjadikan B61-13 lebih membimbangkan ialah keserasiannya dengan pesawat moden seperti pengebom strategik B-2 Spirit dan kelak, B-21 Raider.

Ini membolehkan senjata tersebut digunakan dalam operasi ketenteraan yang menjangkau jauh ke dalam wilayah musuh dengan ketepatan tinggi dan risiko yang lebih rendah kepada aset Amerika.

Bom ini juga direka untuk menembusi kubu bawah tanah termasuk pusat kawalan ketenteraan dan kemudahan peluru berpandu yang dilindungi menjadikannya senjata pemusnah sasaran strategik berprofil tinggi.

Pesawat pemusnah senyap generasi baharu

Ketika B61-13 mula memasuki senarai senjata baharu Amerika, tumpuan turut diberikan kepada pesawat udara yang mengusungnya, B-2 Spirit.

B-2 Spirit ialah pengebom berteknologi halimunan generasi keempat, kekal sebagai pesawat utama bagi misi serangan nuklear berprofil tinggi.

Dengan keupayaan untuk menembusi ruang udara musuh tanpa dikesan radar konvensional, B-2 mampu membawa dua bom B61 dalam setiap misi dan beroperasi dari pangkalan udara strategik seluruh dunia.

Namun masa depan B61-13 lebih tertumpu kepada B-21 Raider, pengebom generasi kelima yang sedang dibangunkan oleh Northrop Grumman.

B-21 Raider muncul sebagai pengebom masa depan Amerika, direka untuk menyusup jauh ke wilayah musuh sambil membawa bom nuklear seperti B61-13 tanpa dikesan. Foto: Giancarlo Casem. 412th Test Wing

B-21 dijangka menggantikan B-2 secara berperingkat dan membawa teknologi lebih maju termasuk integrasi sistem kawalan misi pintar, kemampuan rangkaian masa nyata serta tahap halimunan yang lebih tinggi, dan direka khas untuk membawa peluru berpandu atau bom nuklear termasuk B61-13 dalam operasi ketenteraan jarak jauh melintasi benua.

Penggunaan pesawat-pesawat ini menandakan bahawa bom nuklear kini bukan lagi sekadar senjata untuk tujuan menakutkan musuh, sebaliknya satu komponen aktif dalam doktrin serangan strategik Amerika yang disokong oleh aset udara paling canggih di dunia.

Keseimbangan kuasa atau ancaman baharu

Kelahiran semula senjata nuklear berkuasa besar seperti ini membuka semula perdebatan lama sama ada Amerika benar-benar bersedia menggunakan bom nuklear dalam peperangan moden atau adakah ini sekadar langkah psikologi untuk mengekang tindakan agresif musuh.

Pentagon menegaskan bahawa pengenalan B61-13 tidak meningkatkan jumlah keseluruhan senjata nuklear Amerika sebaliknya menggantikan sistem lama bagi memastikan kredibiliti pencegahan kekal tinggi.

Bersama B-2 Spirit atau B-21 Raider, bom B61-13 menjadi gabungan maut antara kuasa nuklear dan senyap di ruang udara musuh. Foto: Air Force Nuclear Weapons Center

Namun dalam konteks geopolitik semasa mesejnya jauh lebih besar, kerana Rusia sejak kebelakangan ini meningkatkan retorik nuklear dalam konflik Ukraine dan China pula terus menambah simpanan senjata nuklear secara senyap tetapi konsisten.

Dalam senario ini Washington nampaknya berpegang kepada prinsip bahawa pencegahan yang boleh dipercayai memerlukan keupayaan yang meyakinkan.

Perlumbaan senjata dalam era baharu

Pemerhati antarabangsa turut menyuarakan kebimbangan bahawa pembangunan senjata seperti B61-13 boleh mencetuskan perlumbaan senjata nuklear baharu.

Ketika dunia berusaha mengukuhkan kawalan senjata dan mencegah proliferasi kehadiran sistem berkuasa seperti ini dilihat bertentangan dengan semangat perjanjian kawalan senjata seperti Perjanjian Non-Proliferasi Nuklear NPT.

Dengan kuasa letupan hampir 24 kali lebih kuat daripada bom Hiroshima, B61-13 menjadikan keupayaan nuklear Amerika bukan hanya kekal relevan, tetapi semakin sukar ditandingi. Foto X: U.S. Department of Nuclear

Bagi sesetengah pihak langkah Amerika ini hanyalah reaksi terhadap perubahan landskap ancaman global.

Tetapi bagi yang lain ia adalah isyarat bahawa dunia mungkin kembali ke zaman di mana senjata pemusnah besar-besaran bukan lagi pilihan terakhir sebaliknya satu lagi alat dalam senarai opsyen ketenteraan.

Kuasa mutlak dalam bentuk moden

B61-13 bukan sekadar bom melainkan peringatan bahawa strategi pertahanan nuklear tidak pernah benar-benar pudar walau sekuat mana usaha diplomasi dan rundingan antarabangsa.

Dalam dunia yang penuh ketidaktentuan negara-negara besar masih percaya bahawa kuasa mutlak datang bersama kebolehan untuk memusnahkan dan keupayaan itu kini dibentuk semula dalam bentuk bom moden yang bersedia digunakan bila-bila masa.-airtimes.my

#AirTimes #B6113 #BomNuklear #B2Spirit #B21Raider #AmerikaSyarikat #Rusia #China #PertahananModen

Bayangkan sekumpulan dron bersaiz tapak tangan, terbang rendah merentasi sempadan, senyap tanpa dikesan radar konvensional namun dalam beberapa saat, isyarat radio mereka terganggu, dikunci dan dipadam daripada udara.

Tiada peluru, tiada letupan, cuma senyap yang mematikan. Inilah kuasa sebenar Titan 4, senjata senyap dalam peperangan moden menentang ancaman dron.

Dilancarkan oleh syarikat AeroVironment (AV), Titan 4 merupakan generasi baharu dalam sistem Counter-Unmanned Aerial Systems (C-UAS) berasaskan frekuensi radio (RF).

Titan 4 direka untuk beroperasi di tengah persekitaran yang penuh dengan gangguan elektronik, pantas dikerah, dan lebih penting senjata ini boleh dioperasikan oleh seorang sahaja.

“Kami bukan sekadar membina teknologi. Kami mencipta perisai digital yang bergerak bersama anggota,

“Titan 4 adalah jawapan kepada ancaman dron hari ini dan esok,” kata Trace Stevenson, Presiden Segmen Sistem Autonomi AV.

Inilah Titan 4 – kecil, lasak dan mematikan. Senjata senyap yang mampu lenyapkan dron sebelum anda sempat sedar. Foto: AeroVironment

Kecil, Ringan, Tapi Luar Biasa

Senjata senyap ini direka dengan satu saiz casis sahaja, namun tetap sarat dengan kuasa. Titan 4 adalah 17% lebih ringan dan 73% lebih kecil berbanding pendahulunya.

Namun, dengan berbekalkan saiz kecil ini Titan 4 menjana 540-watt kuasa pemancar, hampir 250% lebih kuat, untuk menyerang enam jalur RF sekaligus. Senjata ini ibarat menara gangguan bergerak yang mampu mewujudkan kubah perlindungan elektronik di mana sahaja diperlukan.

Dengan hanya lima minit pemasangan, Titan 4 bersedia mengesan dan menewaskan dron dari jarak jauh, secara pasif, tanpa mendedahkan lokasi pasukan.

Dilengkapi sistem AI.

Titan 4 ialah sejenis senjata elektronik yang menggunakan sistem pintar untuk mengesan dan melawan dron. Ia digabungkan dengan Titan-SV, iaitu satu sistem kecerdasan buatan (AI) yang berfungsi secara senyap.

Titan-SV, otak pintar sistem. Diam tanpa bunyi, tapi sentiasa mengintai isyarat musuh dan bersedia bertindak bila perlu. Foto: BlueHalo

Sistem ini boleh membaca dan menganalisis gelombang radio di sekelilingnya, mengenal pasti isyarat yang mencurigakan, dan membuat keputusan sendiri bila masa yang sesuai untuk bertindak.

Teknologi ini menggunakan pembelajaran mesin, iaitu sejenis teknologi yang membolehkan sistem menjadi semakin bijak setiap kali digunakan, seolah-olah ia “belajar” daripada setiap pengalaman di medan.

Bayangkan Titan 4 digunakan di tengah-tengah bandar yang sibuk, kawasan peperangan terbuka, atau semasa acara besar seperti temasya sukan.

Tanpa sesiapa pun sedar, Titan 4 sudah pun bekerja di belakang tabir, mengenal pasti dan melindungi kawasan tersebut daripada ancaman dron semuanya dilakukan secara senyap dan pantas.

Satu Keluarga, Satu Misi

Titan 4 sebenarnya hanyalah sebahagian daripada keluarga besar sistem pertahanan anti-dron yang dikenali sebagai Titan C-UASTM. Dalam keluarga ini, setiap sistem mempunyai peranan tersendiri dan direka untuk saling melengkapi antara satu sama lain.

Sebagai contoh, Titan-MS boleh dianggap sebagai versi lebih besar dan lebih berkuasa, digunakan di lokasi tetap dengan gabungan radar, kamera optik dan teknologi frekuensi radio (RF) bagi mengawal ruang udara secara menyeluruh.

Titan C-UASTM, siap melaksanakan misi pertahanan ruang udara tanpa kompromi. Foto: BlueHalo

Satu lagi ahli keluarga ialah Titan-EO/IR, iaitu sistem mudah alih yang turut dilengkapi dengan sensor inframerah. Dengan teknologi ini, operasi boleh dijalankan siang atau malam, tanpa bergantung kepada cahaya persekitaran.

Bagi kawasan bandar yang padat atau kawasan lapang, Titan-SV LOB pula berperanan memberi pandangan penuh 360 darjah dan keupayaan menjejak pergerakan dron dalam bentuk 3D dengan lebih tepat.

Selain itu, Titan-SV MOSA/SOSA merupakan versi generasi baharu yang sedang dibangunkan. Ia menggunakan pendekatan sistem terbuka, membolehkan integrasi yang lebih mudah dengan pelbagai platform ketenteraan masa hadapan.

Kesemua sistem ini direka untuk digunakan dalam pelbagai situasi daripada kawalan di pangkalan tetap hingga operasi oleh pasukan khas di barisan hadapan dengan satu matlamat utama iaitu mempertahankan ruang udara daripada ancaman dron.

Digunakan di Seluruh Dunia

Titan bukan nama baharu di medan perang. Sejak dipilih sebagai Program of Record oleh Jabatan Pertahanan AS pada 2022, lebih daripada 1,000 unit telah dikerahkan oleh Tentera Darat, Laut, Udara, Marin dan Pasukan Operasi Khas AS.

Senjata ini turut digunakan oleh agensi dalam negeri AS untuk perlindungan orang awam, termasuk semasa acara sukan bertaraf dunia.

Negara-negara NATO, Amerika Latin dan sekutu global pula mempercayai Titan untuk meningkatkan pertahanan mereka kerana dalam dunia di mana dron boleh diseludup dalam beg galas, ketepatan gangguan RF adalah garis pertahanan pertama.-airtimes.my

#AirTimes #TeknologiPertahanan #Titan4 #C-UAS #Drone #Army

KOBLENZ, 9 JUNE – Airbus has signed a contract with the German procurement agency, Bundesamt für Ausrüstung, Informationstechnik und Nutzung der Bundeswehr (BAAINBw), to equip 23 Luftwaffe A400M tactical transport aircraft with a new Directed Infrared Counter Measures (DIRCM) system.

The system will enhance the protection of these aircraft against infrared-guided missile threats, particularly during high-risk missions in conflict zones or crisis areas.

According to Airbus, the installation will be phased over a period of seven years, beginning after the system’s certification is completed in summer 2025. The 23 aircraft selected for the upgrade belong to the Luftwaffe’s tactical A400M variant, which is used for crisis response, medical evacuation, and NATO joint missions.

“DIRCM will offer added protection to A400M crews during global missions and enhance the already impressive capabilities of this aircraft,” said Gerd Weber, Head of the A400M Programme at Airbus Defence and Space.

The DIRCM system, developed by Israel’s Elbit Systems, works by detecting incoming infrared-guided missiles and automatically emitting a high-powered laser to confuse the missile’s guidance system.

Airbus will carry out the integration work during scheduled maintenance periods at three main facilities: Manching in southern Germany, as well as Getafe and Seville in Spain.

The company is currently conducting intensive testing of the DIRCM system on one of the German Air Force’s A400M aircraft at its Seville facility. These trials will form the basis for official certification expected later this year.

Of the 53 A400Ms planned for Germany’s inventory, the 23 selected for this upgrade are those used in tactical roles. The remaining logistics-configured aircraft will continue performing long-range transport missions involving troops, helicopters, heavy vehicles and engineering equipment

This step is part of a wider modernisation initiative by the Bundeswehr, which aims to enhance high-mobility operational capability and integrate active protection measures. The shift comes amid a more complex security environment in Europe, particularly since Russia’s full-scale invasion of Ukraine in 2022.

The addition of DIRCM also reflects the growing focus on ensuring platform survivability in near-peer conflict scenarios and in anti-access/area denial (A2/AD) environments, where logistics assets can become vulnerable to short-range missile threats.

By adopting DIRCM technology, Germany joins a group of nations investing in next-generation infrared defence systems, aiming to protect both crews and strategic airlift platforms during operations in contested and high-threat zones. – airtimes.my