Yearly Archives

2026

Projek Yulgok 1974: Saat Korea Selatan sedar payung AS bukan jaminan selamanya

by Zulhaizi Rosdi 23 Mei 2026

written by Zulhaizi Rosdi

Korea Selatan hari ini sering dilihat sebagai antara negara paling berjaya membina industri pertahanan moden. Namun, akar kepada kejayaan itu bukan bermula dengan cita-cita eksport senjata semata-mata. Ia bermula dengan rasa tidak selamat yang sangat nyata iaitu ancaman Korea Utara di sempadan, dan kebimbangan bahawa payung keselamatan Amerika Syarikat (AS) tidak semestinya kekal dalam bentuk sama selama-lamanya.

Titik penting dalam kesedaran itu muncul pada 1969 apabila Presiden AS, Richard Nixon, memperkenalkan pendekatan dasar luar yang kemudian dikenali sebagai Doktrin Nixon. Dalam kerangka ini, Washington masih mengekalkan komitmen kepada sekutu, tetapi sekutu di Asia dijangka memikul tanggungjawab lebih besar terhadap pertahanan sendiri.

Dokumen rasmi Jabatan Negara AS menunjukkan Nixon menolak tafsiran bahawa dasar itu bermaksud AS mahu berundur sepenuhnya dari Asia, namun mesejnya tetap jelas: zaman AS menanggung sebahagian besar beban keselamatan sekutu tidak boleh dianggap berterusan tanpa had.

Bagi Korea Selatan, mesej itu datang pada waktu yang sangat sensitif. Semenanjung Korea masih berada dalam keadaan konflik tertangguh selepas Perang Korea 1950 hingga 1953 berakhir hanya dengan gencatan senjata, bukan perjanjian damai. Seoul berdepan musuh yang berada dekat secara geografi, mempunyai kekuatan konvensional besar dan terus menjadi faktor utama dalam semua perkiraan keselamatan negara.

Kejutan menjadi lebih nyata apabila pentadbiran Nixon memaklumkan hasrat menarik keluar 20,000 anggota tentera AS dari Korea Selatan menjelang 1971. Dalam surat kepada Presiden Park Chung-hee pada Mei 1970, Nixon menyatakan pengurangan itu bukan pengunduran penuh, dan baki tentera AS masih menjadi bukti komitmen keselamatan Washington.

Pertemuan rasmi pemimpin Amerika Syarikat dan Korea Selatan pada 1969 berlaku ketika Washington mula menyusun semula beban keselamatan sekutunya di Asia./Foto: White House Photo Office

Pada masa sama, AS mahu Korea Selatan memikul tanggungjawab lebih besar dalam pertahanan konvensionalnya sendiri. Bagi Washington, langkah itu sebahagian daripada penyesuaian strategik selepas tekanan Perang Vietnam dan perubahan keutamaan global.

Kebimbangan Korea Selatan bukan sekadar emosi politik. Dokumen sejarah hubungan AS-Korea Selatan menunjukkan pengurangan tentera AS dilihat Seoul sebagai tekanan keselamatan yang serius, terutama sebelum pemodenan angkatan tentera Korea Selatan benar-benar matang.

Kajian CSIS turut mencatatkan bahawa Divisyen Infantri Ke-7 AS ditarik keluar dari Korea Selatan pada 1971, menjadikan isu pengurangan tentera AS sebagai salah satu detik penting dalam hubungan keselamatan kedua-dua negara.

Namun, reaksi Korea Selatan bukan memutuskan pakatan dengan AS. Inilah perkara penting yang sering disalah fahami. Dasar berdikari pertahanan Seoul bukan bermaksud menolak Washington, sebaliknya mengurangkan risiko terlalu bergantung kepada Washington.

Kajian Junghoon Lee dalam International Politics menjelaskan bahawa konsep berdikari pertahanan Korea Selatan terbentuk melalui rundingan dan interaksi dengan pentadbiran Nixon, khususnya ketika pengurangan tentera AS menjadi isu utama.

Dengan kata lain, Korea Selatan memilih jalan pertengahan yang sukar tetapi realistik. AS terus menjadi sekutu utama dan pengimbang strategik terhadap Korea Utara. Namun, Seoul mula memahami bahawa sekutu hanya boleh menjadi pengganda kekuatan jika negara sendiri mempunyai asas pertahanan yang kukuh.

Kesedaran itu akhirnya diterjemahkan kepada dasar pemodenan pertahanan yang lebih tersusun. Pada 1974, Korea Selatan melancarkan Projek Yulgok, iaitu rancangan jangka panjang untuk memperkukuh keupayaan ketenteraan dan mencapai kecukupan kendiri dalam pertahanan.

SIPRI menyifatkan Projek Yulgok sebagai pelan peningkatan kekuatan yang dilancarkan pada 1974. Laporan Office of Technology Assessment turut menunjukkan bahawa pembangunan industri pertahanan Korea Selatan pada awal 1970-an disokong oleh beberapa dasar penting, termasuk Undang-Undang Khas Industri Pertahanan 1973, Pelan Peningkatan Kekuatan 1974 dan Undang-Undang Cukai Pertahanan 1975.

Ini menunjukkan Korea Selatan tidak sekadar bertindak balas dengan membeli senjata dari luar. Seoul membina rangka dasar, pembiayaan, industri, penyelidikan dan keupayaan pengeluaran. Ancaman keselamatan dijadikan pemangkin untuk membina kapasiti negara.

Industri pertahanan Korea Selatan telah berkembang menjadi salah satu kuasa eksport senjata yang paling pesat berkembang di dunia./Foto:Reddit

Pengalaman ini penting kerana ia membezakan antara pemodenan pertahanan yang bersifat pembelian dan pemodenan pertahanan yang bersifat pembinaan negara. Pembelian aset boleh meningkatkan keupayaan dalam jangka pendek. Namun, pembinaan ekosistem pertahanan memerlukan dasar industri, tenaga mahir, penyelenggaraan, penyelidikan, rantaian bekalan dan disiplin perolehan yang konsisten.

Bagi Korea Selatan, Doktrin Nixon menjadi titik perubahan psikologi. Seoul sedar bahawa jaminan sekutu penting, tetapi tidak boleh menjadi satu-satunya asas keselamatan negara. Jika dasar kuasa besar berubah kerana politik dalaman, beban kewangan atau keutamaan geopolitik baharu, negara yang terlalu bergantung akan lebih mudah terdedah.

Namun, pengalaman Korea Selatan juga tidak boleh ditiru secara mudah. Negara itu mempunyai ancaman langsung daripada Korea Utara, sokongan keselamatan AS, kepimpinan yang menumpukan perindustrian berat, serta kemampuan menggerakkan syarikat besar dalam projek nasional. Faktor ini tidak wujud dalam bentuk sama di semua negara.

Pengajarannya bukan semua negara perlu menjadi Korea Selatan. Pengajaran sebenar ialah negara yang serius tentang keselamatan tidak boleh hanya bertanya senjata apa yang mahu dibeli. Soalan lebih besar ialah bagaimana membina keupayaan sendiri, bagaimana mengurangkan risiko kebergantungan luar, dan bagaimana memastikan pakatan tidak menjadi alasan untuk menangguhkan pembaharuan pertahanan.

Doktrin Nixon akhirnya membuktikan satu perkara kepada Seoul bahawa payung keselamatan kuasa besar boleh melindungi, tetapi ia bukan pengganti kepada kekuatan sendiri. Bagi Korea Selatan, kesedaran itulah yang membuka jalan daripada negara yang bergantung kepada bantuan luar kepada sebuah negara yang mampu membina kekuatan pertahanannya sendiri. -airtimes.my

23 Mei 2026 0 comments

Diskusi

Fasa baharu Indo-Pasifik: China percepat kesiapsiagaan kumpulan tempur kapal induk

by Zulhaizi Rosdi 22 Mei 2026

written by Zulhaizi Rosdi

Perbincangan tentang kapal induk China tidak lagi boleh terhenti pada jumlah kapal yang dimiliki Beijing, tetapi perlu melihat sama ada Tentera Laut Tentera Pembebasan Rakyat (PLA) China mampu mengoperasikan kumpulan tempur kapal induk secara berterusan di laut jauh.

Kumpulan tempur kapal induk atau “carrier strike group” merujuk kepada gabungan kapal induk, pesawat, kapal pemusnah, kapal bekalan, kapal selam, sensor, sistem pemerintahan dan kawalan serta sokongan logistik. Kapal induk ialah pusat formasi, tetapi nilainya hanya benar-benar muncul apabila semua unsur ini boleh beroperasi sebagai satu sistem tempur bersepadu.

Perkembangan sejak 2025 menunjukkan China sedang mempercepat proses kematangan itu. Liaoning dan Shandong semakin kerap beroperasi di luar Rantaian Pulau Pertama, manakala Fujian yang ditauliahkan pada November 2025 membawa China ke era tiga kapal induk.

Dalam masa sama, laporan Jabatan Pertahanan Amerika Syarikat menyatakan Tentera Laut China menyasarkan enam kapal induk tambahan menjelang 2035, menjadikan jumlah keseluruhan sembilan kapal induk jika rancangan itu tercapai.

Daripada kuasa pesisir kepada kuasa laut biru

Selama beberapa dekad, kekuatan maritim China banyak dilihat melalui lensa pertahanan pesisir. Tumpuannya ialah perairan berhampiran tanah besar, Laut China Selatan, Laut China Timur dan Taiwan. Namun, pembangunan kapal induk menunjukkan Beijing sedang membina keupayaan lebih luas untuk beroperasi di lautan terbuka.

Konsep kuasa laut biru atau “blue-water navy” merujuk kepada keupayaan tentera laut beroperasi jauh dari pangkalan asal dengan sokongan logistik, perlindungan udara, pengawasan, komunikasi dan keupayaan tempur yang mencukupi. Dalam konteks China, kapal induk menjadi simbol penting kepada cita-cita ini, tetapi simbol sahaja tidak memadai.

China kini mempunyai tiga kapal induk iaitu Liaoning, Shandong dan Fujian. Liaoning membina asas latihan penerbangan laut China, manakala Shandong ialah kapal induk pertama yang dibina di China. Kedua-duanya menggunakan reka bentuk lompatan ski. Fujian pula lebih penting kerana dilengkapi sistem lastik elektromagnet, membolehkan operasi pesawat lebih berat dan lebih pelbagai berbanding dua kapal sebelumnya.

Perbezaan ini memberi kesan operasi. Sistem lastik elektromagnet membuka ruang kepada penggunaan pesawat pejuang, pesawat perang elektronik dan pesawat amaran awal seperti KJ-600 secara lebih berkesan. Pesawat amaran awal penting kerana ia memperluas kesedaran situasi kumpulan tempur kapal induk ketika beroperasi jauh daripada perlindungan radar darat.

Latihan laut jauh sebagai ukuran sebenar

Shandong merupakan kapal induk pertama yang dibina di China./Foto: Reddit

Memiliki kapal induk tidak sama dengan menguasai operasi kapal induk. Keupayaan sebenar bergantung pada latihan berulang, tempo penerbangan, kecekapan kru, pengisian semula di laut, integrasi kapal pengiring dan penyelenggaraan pesawat.

Dalam hal ini, 2025 menjadi titik penting dengan analisis terbuka menunjukkan Liaoning dan Shandong beroperasi lebih lama di luar Rantaian Pulau Pertama berbanding tahun sebelumnya. Jepun turut merekodkan peningkatan aktiviti berlepas dan mendarat pesawat serta helikopter daripada kapal induk China. Ini menunjukkan China bukan sekadar mengerah kapal untuk pameran kuasa, tetapi sedang mengumpul pengalaman operasi sebenar.

Lebih penting lagi, operasi itu bukan latihan kapal tunggal, laporan Jepun menunjukkan kapal induk China bergerak bersama kapal pemusnah, kapal bekalan dan kapal pengiring lain. Ini menandakan latihan China semakin menumpukan operasi formasi, bukan sekadar keupayaan kapal induk bergerak secara bersendirian.

Operasi dua kapal induk dan mesej kepada rantau

Perkembangan paling menonjol ialah operasi serentak Liaoning dan Shandong di Pasifik Barat. Latihan dua kapal induk memberi isyarat bahawa China sedang menguji keupayaan mengendalikan lebih daripada satu kumpulan kapal induk dalam ruang maritim yang sama atau saling berkaitan.

Dari sudut operasi, ini penting kerana perang laut moden bergantung pada koordinasi. Dua kumpulan kapal induk boleh memperluas kawasan pengawasan, meningkatkan tekanan terhadap ruang udara dan laut, serta memberi pilihan taktikal lebih luas dalam krisis. Namun, ia juga meningkatkan risiko pertembungan dengan aset negara lain, khususnya apabila operasi berlaku berhampiran Jepun, Taiwan, Filipina atau laluan Pasifik Barat.

Insiden pesawat China dan Jepun yang dilaporkan terbang hampir antara satu sama lain ketika operasi kapal induk China menunjukkan cabaran ini. Apabila aktiviti ketenteraan semakin kerap, risiko salah kira dan salah komunikasi turut meningkat.

Fujian: lonjakan teknologi, tetapi belum capai kematangan

Fujian yang ditauliahkan pada November 2025 membawa China ke era tiga kapal induk./Foto: China Military

Fujian ialah komponen paling penting dalam fasa seterusnya. Kapal ini memberi China keupayaan yang tidak dimiliki Liaoning dan Shandong. Namun, pentauliahan tidak sama dengan kesiagaan penuh.

Kapal induk ialah ekosistem kompleks. Ia memerlukan masa untuk menyelaraskan kru, pesawat, sistem lastik, prosedur kecemasan, penyelenggaraan, latihan malam, operasi cuaca buruk dan pengisian semula di laut. Fujian mungkin mempercepat kemajuan China, tetapi kematangan sebenar hanya boleh dinilai melalui latihan laut jauh yang berulang, dengan sayap udara penuh dan formasi pengiring yang matang.

Media rasmi China menjangkakan Fujian mencapai tahap operasi lebih tinggi pada 2026, termasuk latihan laut jauh. Namun, kenyataan ini perlu dibaca sebagai petunjuk arah, bukan pengesahan bebas tentang kesiagaan tempur penuh.

Rancangan 2035 dan perubahan kiraan Indo-Pasifik

Rancangan China untuk memperbesar armada kapal induk menjelang 2035 memberi konteks lebih besar kepada perkembangan ini. Jika China benar-benar mencapai sembilan kapal induk, Beijing akan mempunyai keupayaan giliran operasi yang lebih baik melalui sebahagian kapal beroperasi, sebahagian menjalani latihan dan sebahagian lagi diselenggara.

Namun, jumlah kapal bukan satu-satunya ukuran. Armada sebesar itu memerlukan juruterbang laut, kru teknikal, kapal pengiring, kapal bekalan, doktrin operasi, pangkalan sokongan dan sistem C4ISR yang setara. Tanpa semua unsur ini, kapal induk hanya menjadi aset besar dengan nilai operasi terhad.

Bagi Indo-Pasifik, kesannya tetap besar, China belum menggantikan kelebihan pengalaman Tentera Laut Amerika Syarikat, tetapi ia sedang mengurangkan jurang operasi. Pasifik Barat, Laut China Selatan dan ruang sekitar Taiwan akan menjadi semakin padat dengan kehadiran maritim kuasa besar.

Implikasi kepada Malaysia dan ASEAN

Bagi Malaysia dan ASEAN, isu ini tidak wajar dibaca secara mudah sebagai ancaman langsung kapal induk China. Kesan yang lebih realistik ialah perubahan persekitaran maritim serantau. Apabila China meningkatkan latihan laut jauh dan memperluas kehadiran, ruang sekitar Laut China Selatan akan menjadi lebih kompleks.

Malaysia perlu melihat perkembangan ini melalui keperluan kesedaran domain maritim, pemantauan ZEE, penyelarasan antara agensi dan diplomasi pertahanan. Kapal induk mungkin bukan aset yang beroperasi berhampiran Malaysia setiap hari, tetapi ekosistem yang menyokongnya menerusi kapal pengiring, pesawat peninjau, kapal bekalan, kapal pengawal pantai dan rangkaian sensor boleh mempengaruhi corak kehadiran kuasa besar di rantau ini.

ASEAN pula perlu terus mengekalkan ruang diplomasi, undang-undang laut antarabangsa dan saluran komunikasi krisis. Apabila operasi ketenteraan semakin kerap, kestabilan bukan hanya bergantung pada kekuatan aset, tetapi juga pada kemampuan mengelakkan salah kira di laut dan udara.

Kesimpulan

China sedang mempercepat kematangan kumpulan tempur kapal induk, yang mana fokusnya bukan lagi sekadar memiliki kapal besar, tetapi membina sistem operasi laut jauh yang lebih bersepadu.

Liaoning dan Shandong membina asas pengalaman, Fujian pula membuka fasa teknologi baharu. Rancangan menjelang 2035 pula menunjukkan kapal induk akan kekal sebagai instrumen utama cita-cita laut biru Beijing.

Namun, kesimpulan paling tepat bukanlah China sudah menguasai Indo-Pasifik, yang lebih seimbang ialah China sedang memperluas ruang operasi dan mempercepat pembelajaran maritimnya. Bagi Malaysia dan ASEAN, perubahan ini menuntut pemantauan lebih tajam, diplomasi lebih cekap dan pemahaman strategik yang tidak panik tetapi tidak leka. -airtimes.my

22 Mei 2026 0 comments

Global

Kuasa sistem FITS: Nadi baharu pengawasan maritim Sepanyol

by Aqilah Azman 22 Mei 2026

written by Aqilah Azman

Dalam dunia pertahanan moden serba canggih hari ini, ketepatan maklumat dan kecekapan aset antara suatu yang penting selain bergantung kepada kekuatan anggota tentera di lapangan. Bagi Sepanyol, sebuah negara yang dikelilingi oleh kepentingan strategik di Laut Mediterranean dan Lautan Atlantik, keperluan untuk mengawal ruang udara maritim adalah satu keperluan strategik, khususnya dalam konteks keselamatan laluan laut, komitmen NATO dan pemantauan zon ekonomi eksklusif.

Keputusan dalam mendapatkan Airbus C295 Maritime Patrol Aircraft (MPA) dalam konfigurasi rondaan maritim, bukan sekadar pembelian pesawat baharu. Ia sebahagian usaha Madrid memulihkan keupayaan pengawasan laut, peperangan anti-kapal selam dan operasi mencari serta menyelamat selepas persaraan armada P-3 Orion.

Kontrak bernilai €1.695 bilion itu ditandatangani pada 20 Disember 2023, melibatkan 16 pesawat C295 dalam konfigurasi Maritime Patrol Aircraft (MPA) dan Maritime Surveillance Aircraft (MSA). Perkembangan pada 13 Mei lalu pula, merujuk kepada kemajuan pembinaan C295 MPA pertama di kilang Airbus Defence and Space di Seville, termasuk pencapaian kuasa pertama pada pesawat berkenaan.

Evolusi Fizikal: Daripada pesawat pengangkut kepada platform Maritim

Evolusi Airbus C295 adalah satu pencapaian kejuruteraan yang luar biasa. Asalnya ia dikenali sebagai pesawat pengangkut taktikal turboprop yang lasak, sesuai untuk beroperasi pada jarak sederhana dan landasan yang mencabar. Namun, dalam konfigurasi MPA, ruang kabin, daya tahan penerbangan dan struktur pesawat dimanfaatkan untuk membawa operator misi, sensor dan sistem persenjataan tertentu.

Perubahan ini tidak menjadikan C295 setara dengan semua pesawat rondaan maritim bersaiz besar, tetapi memberikan Sepanyol pilihan yang lebih sesuai untuk misi tertentu. Dalam konteks rondaan maritim, nilai utama C295 MPA terletak pada keupayaan berada lebih lama di kawasan operasi, memantau sasaran dan menyokong tindak balas bersama aset laut serta udara.

Airbus menyatakan varian peperangan anti-kapal selam C295 dilengkapi Sistem Taktikal Bersepadu Penuh, atau Fully Integrated Tactical System (FITS), serta stesen bawah sayap untuk membawa persenjataan dan stor luaran. Pesawat ini juga boleh melancarkan sonobuoy, torpedo, peluru berpandu anti-permukaan dan caj kedalaman.

FITS sebagai teras sistem misi

Dalam pesawat rondaan maritim moden, keupayaan sebenar bukan hanya diukur pada badan pesawat atau jumlah persenjataan. Sistem misi menggabungkan data sensor menjadi penentu utama sama ada kru mampu memahami keadaan taktikal dengan cepat dan tepat.

FITS bertindak sebagai pusat pemprosesan maklumat yang menyatukan data daripada radar pengawasan, turet sensor elektro-optikal, sonobuoy untuk pengesanan akustik, Pengesan Anomali Magnetik (MAD), serta langkah sokongan elektronik (ESM). Ia merevolusikan bagaimana data taktikal diuruskan di ruang udara. Tujuannya bagi mengurangkan beban kerja krew serta membantu operator membina gambaran yang lebih tersusun.

Dalam misi anti-kapal selam, peranan sensor akustik seperti sonobuoy amat penting kerana ancaman bawah permukaan tidak dapat dipantau melalui radar atau kamera biasa. Radar dan sensor elektro-optik membantu pengawasan permukaan, manakala data akustik menyokong pengesanan objek di bawah permukaan. Pemisahan fungsi ini penting supaya keupayaan pesawat tidak digambarkan secara berlebihan.

Kelebihan Turboprop dan Hadnya

Pemilihan platform turboprop seperti C295 memberi kelebihan dalam misi rondaan maritim dan mencari serta menyelamat. Pesawat jenis ini lazimnya lebih sesuai untuk penerbangan pada kelajuan lebih rendah dan tempoh rondaan lebih panjang berbanding platform yang dioptimumkan untuk kelajuan tinggi.

Dalam misi mencari dan menyelamat, penerbangan lebih perlahan membolehkan krew membuat pemerhatian visual serta sensor dengan lebih teliti. Dalam misi rondaan, daya tahan penerbangan memberi masa kepada operator untuk menjejak sasaran, menilai corak pergerakan dan menyelaraskan maklumat dengan pusat kawalan atau aset lain.

Namun, kelebihan ini tidak bermaksud C295 MPA ialah penyelesaian tunggal kepada semua cabaran maritim. Keberkesanan pesawat bergantung kepada jumlah pesawat yang tersedia, kadar kesiagaan, latihan kru, penyelenggaraan, alat ganti, integrasi data dan keupayaan beroperasi bersama kapal serta pesawat lain.

Antara Autonomi Industri dan Keupayaan Operasi

Satu lagi dimensi penting, Airbus menyatakan pesawat berkenaan juga direka dan dihasilkan di Sepanyol, sekali gus menyokong jejak industri pertahanan negara itu. Ini memberi nilai tambahan dari segi pekerjaan, kemahiran teknikal dan kawalan lebih besar terhadap penyelenggaraan serta naik taraf masa depan.

Namun, autonomi industri hanya bernilai jika diterjemahkan kepada kesiagaan operasi. Pesawat baharu memerlukan latihan, simulator, sokongan logistik dan proses integrasi yang panjang sebelum benar-benar memberi kesan kepada keupayaan harian. Dalam hal ini, kontrak Sepanyol turut merangkumi sistem latihan dan pakej sokongan logistik awal, satu elemen penting yang sering kurang diberi perhatian dalam rencana aset.

C295 MPA wajar dilihat sebagai langkah Sepanyol memulihkan dan menyusun semula keupayaan rondaan maritim selepas persaraan P-3 Orion. Langkah melalui kontrak C295 MPA ini jelas merupakan satu pelaburan jangka panjang terhadap keselamatan negara. Ia bukan sekadar pesawat, tetapi adalah manifestasi visi Sepanyol untuk memiliki autonomi strategik di ruang udara dan lautan mereka sendiri.

Bagi Madrid, pesawat ini adalah jawapan kepada cabaran keselamatan abad ke-21, sebuah platform yang lincah, pintar, dan berupaya menegakkan kedaulatan ruang udara dan maritim mereka daripada sebarang ancaman luar. -airtimes.my

22 Mei 2026 0 comments

Diskusi

Pembatalan NSM: AS telah nafi penglibatan, Norway perlu jawab persoalan

by Aqilah Azman 22 Mei 2026

written by Aqilah Azman

Bulan Mei kian menghampiri penghujungnya, namun kisah Naval Strike Missile (NSM) masih menjadi topik panas di media sosial dan dada akhbar. Isu perolehan NSM yang dibatalkan oleh Oslo secara mengejut ketika tempoh Pameran Defence Services Asia (DSA) 2026 bukan sekadar cerita peluru berpandu yang tidak sampai.

Secara ringkas, Malaysia sudah menandatangani kontrak, membuat bayaran hampir penuh iaitu 95 peratus dan merancang penggunaan sistem itu untuk kapal Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM). Apabila Norway menarik balik lesen eksport pada saat akhir, yang terjejas bukan hanya jadual persenjataan. Yang turut terjejas ialah kepercayaan terhadap pembekal pertahanan luar.

Isu sebenar bukan hanya peluru berpandu

Isu NSM bermula sebagai persoalan teknikal. Mengapa sistem yang sudah ditempah dan dibayar tidak dapat dihantar? Mengapa keputusan itu berlaku pada saat akhir? Apakah kesannya kepada kapal TLDM yang sudah dirancang untuk menerima sistem tersebut?

Namun selepas beberapa hari, isu ini bergerak lebih jauh daripada soal pembekalan. Ia kini menyentuh kebolehpercayaan kontrak pertahanan, risiko lesen eksport dan kebergantungan Malaysia kepada pembekal luar.

Fakta asas setakat ini jelas. Norway telah membatalkan atau menarik balik lesen eksport yang diperlukan untuk membolehkan NSM serta komponen pelancarnya dihantar kepada Malaysia. Ketika cerita pembatalan mula meletus, Norway mengesahkan lesen eksport berkaitan sistem itu telah dibatalkan selepas negaranya memperketat kawalan terhadap teknologi pertahanan sensitif.

“Pihak berkuasa Norway telah membuat keputusan untuk membatalkan beberapa lesen eksport berkaitan teknologi tertentu.

“Perubahan ini adalah disebabkan kawalan Norway yang lebih ketat terhadap teknologi tertentu,” menurut Kementerian Luar Norway dalam kenyataan ringkas kepada Air Times pada 7 Mei lalu.

Difahamkan, kenyataan balas yang sama turut dikeluarkan oleh Kementerian Luar Norway kepada media tempatan lain.

Kawalan eksport persenjataan Norway ditadbir oleh Direktorat Kawalan Eksport dan Sekatan Norway atau Norwegian Agency for Export Control and Sanctions (DEKSA). Agensi yang beroperasi sepenuhnya sejak Januari 2025 itu bertanggungjawab terhadap kawalan eksport, pelesenan eksport dan pelaksanaan sekatan, termasuk bagi barangan ketenteraan, teknologi dwi-guna serta perkhidmatan sensitif dari Norway ke luar negara.

DEKSA juga telah membalas persoalan berhubung isu NSM dan menyatakan perkara tersebut perlu dirujuk kepada Kementerian Luar Norway.

Semasa lawatan ke Lumut Naval Shipyard (LUNAS) pada 19 Mei lalu, Menteri Pertahanan, Datuk Seri Mohamed Khaled Nordin menjelaskan bahawa Malaysia telah membayar 95 peratus nilai kontrak. Jumlah keseluruhan kontrak perolehan NSM ialah RM634.7 juta, manakala bayaran yang telah dibuat dinyatakan berjumlah 126 juta euro. Kerajaan kini menuntut kos langsung dan kos tidak langsung daripada pihak Norway.

Dalam perolehan pertahanan, kelewatan bukan perkara luar biasa. Akan tetapi, pembatalan kontrak selepas bayaran besar dibuat membawa kesan lain. Ia bukan lagi sekadar isu jadual penghantaran. Ia menjadi tanda amaran tentang sejauh mana negara pembeli boleh bergantung kepada kontrak, kelulusan eksport dan komitmen politik negara pembekal.

Naval Strike Missile (NSM) menjadi topik yang paling menjadi tumpuan dalam isu pertahanan negara sepanjang Mei 2026. /Gambar: Forsvaret

Punca utama masih pada lesen eksport Norway

NSM merupakan peluru berpandu antikapal buatan Kongsberg Defence & Aerospace dari Norway. Kongsberg menyifatkan sistem itu sebagai peluru berpandu serangan tepat untuk sasaran laut dan darat, dengan jarak melebihi 300 kilometer, berat 407 kilogram dan keupayaan pengenalan sasaran lanjutan.

Malaysia memilih NSM sebagai sebahagian daripada kelengkapan kapal Littoral Combat Ship (LCS) kelas Maharaja Lela. Selain itu, Menteri Pertahanan turut menjelaskan bahawa kontrak berkaitan NSM bukan hanya melibatkan LCS. Ia juga melibatkan KD JEBAT dan KD LEKIU.

“Selain daripada kapal LCS, kontrak kita dengan pihak Norway ini melibatkan KD Jebat dan juga KD Lekiu. Dan untuk kedua-duanya sebenarnya kita telah pun membuat pembayaran kepada syarikat itu 95 peratus,” kata Menteri Pertahanan pada sidang media di LUNAS.

Beliau menyatakan jumlah keseluruhan kontrak untuk perolehan NSM ialah RM634.7 juta.

Notis tuntutan telah dikeluarkan oleh kerajaan Malaysia kepada syarikat Kongsberg. Tuntutan yang dikemukakan melibatkan kos langsung sekitar 126 juta euro dan kos tidak langsung.

Walaupun angka ini tampak besar di atas kertas, terdapat beberapa faktor lain yang menjadikan isu NSM dan LCS kritikal. Selain kebolehpercayaan terhadap pembekal, perolehan ini melibatkan wang rakyat. Malah, ia turut memberi kesan langsung kepada pertahanan kedaulatan Malaysia.

Kontrak yang telah berjalan bertahun-tahun, dengan bayaran hampir selesai, tidak sepatutnya dibatalkan pada saat akhir tanpa penjelasan yang memadai.

Selain LCS, KD LEKIU dilaporkan terjejas akibat pembatalan perolehan NSM oleh Norway. /Gambar: US Navy

NSM tidak sampai, apa akan terjadi kepada LCS?

Isu NSM tidak bermaksud keseluruhan kapal LCS gagal disiapkan. Berdasarkan penjelasan Menteri Pertahanan, kapal LCS masih boleh siap mengikut jadual, tetapi akan berdepan ketiadaan sistem permukaan ke permukaan yang dirancang.

“Kita sedia maklum kapal ini mempunyai alat, empat jenis alat persenjataan,” jelas Khaled Nordin.

LCS merupakan aset kombatan utama TLDM dalam perancangan strategik 15-to-5. Kapal ini dirancang dengan keupayaan anti permukaan, pertahanan udara, peperangan bawah permukaan dan peperangan elektronik.

“Jadi ketiga-tiga peralatan tidak terjejas, hanya yang NSM saja terjejas,” jelas Menteri Pertahanan.

Penerangan itu bukan bermaksud ketiadaan NSM ialah isu kecil. Khaled Nordin turut menjelaskan bahawa ketiadaan NSM bukan sahaja menyebabkan LCS mengalami kekurangan dari sudut persenjataan, malah memberi kesan kepada integrasi sistem.

Bagi sebuah kapal tempur moden, peluru berpandu antikapal ialah unsur penting daya serang dan daya cegah. Kapal boleh belayar dan menjalankan sebahagian tugas tanpa sistem itu, tetapi kemampuan menyerang sasaran permukaan pada jarak jauh akan terhad sehingga sistem gantian dipilih dan disepadukan.

Masalahnya, sistem gantian tidak boleh dipasang seperti mengganti alat biasa. Peluru berpandu baharu perlu serasi dengan sistem pengurusan tempur kapal, pelancar, penderia, pautan data, prosedur keselamatan dan latihan anak kapal. Selepas itu perlu ada ujian penerimaan dan penyesuaian doktrin penggunaan. Mohamed Khaled sendiri menyebut bahawa integrasi, ujian dan latihan antara perkara yang akan terkesan akibat ketiadaan NSM.

Sebab itu pembatalan pada fasa akhir menjadi mahal. Malaysia bukan hanya kehilangan satu item dalam senarai perolehan. Malaysia perlu mengurus semula sebahagian susunan tempur kapal yang telah dirancang lebih awal.

Dakwaan campur tangan Washington timbul kerana terdapat komponen NSM yang dikeluarkan oleh AS. /Gambar: US Navy

Mengapa ITAR dikaitkan dengan isu NSM?

Spekulasi paling kuat selepas isu ini meletus ialah dakwaan bahawa Amerika Syarikat mungkin menghalang penjualan NSM kepada Malaysia melalui International Traffic in Arms Regulations atau ITAR. Dakwaan ini mendapat perhatian kerana sistem pertahanan moden lazimnya mengandungi komponen daripada beberapa negara, termasuk komponen Amerika Syarikat.

USNI News melaporkan kemungkinan isu ini berkait dengan komponen giroskop buatan Amerika Syarikat dan kedudukan Malaysia sebagai negara bukan NATO. South China Morning Post dan beberapa media lain pula melaporkan penganalisis mengesyaki komponen buatan Amerika Syarikat mungkin menjadi faktor. Perkara yang sama dilaporkan oleh beberapa agensi media lain.

ITAR ialah rangka kawalan eksport Amerika Syarikat bagi peralatan pertahanan, perkhidmatan pertahanan dan data teknikal tertentu. Direktorat Kawalan Perdagangan Pertahanan Amerika Syarikat menyatakan ITAR meliputi 22 CFR bahagian 120 hingga 130 dan mengawal pembuatan, eksport, import sementara, perkhidmatan pertahanan serta aktiviti pembrokeran melibatkan item yang tersenarai dalam United States Munitions List.

Secara mudah, ITAR boleh memberi kesan bukan hanya kepada eksport terus dari Amerika Syarikat. Ia juga boleh mempengaruhi eksport semula atau pemindahan semula sistem yang mengandungi komponen, teknologi atau data teknikal Amerika Syarikat yang tertakluk kepada kawalan. eCFR menyatakan kelulusan DDTC perlu diperoleh sebelum eksport, eksport semula, pemindahan semula atau import sementara artikel pertahanan, kecuali jika pengecualian terpakai.

Sebab itu dakwaan ITAR mudah muncul. Kebanyakan sistem pertahanan moden bukan lagi produk satu negara sepenuhnya. Peluru berpandu, radar, avionik, sistem panduan, komunikasi dan perisian boleh mempunyai rantaian bekalan rentas negara.

Namun memahami ITAR tidak bermaksud menyimpulkan bahawa ITAR benar-benar menjadi punca dalam kes NSM Malaysia. Setakat maklumat awam yang tersedia, dakwaan itu masih perlu dibezakan daripada bukti rasmi.

Kedutaan AS menegaskan Washington tidak terlibat dalam pembatalan kontrak NSM, sebaliknya mereka telah memudah cara penyepaduan komponen NSM untuk Malaysia pada 2024. /Gambar: US Navy

Jika bukan campur tangan Washington, Oslo perlu menjawab

Semalam, media tempatan melaporkan penafian oleh pihak Kedutaan Amerika Syarikat mengenai campur tangan dalam pembatalan perolehan NSM.

“Amerika Syarikat memudah cara penyepaduan komponen pandu arah yang diperlukan untuk NSM kepada Kongsberg pada tahun 2024 bagi memastikan penyerahan sistem tersebut kepada Malaysia,” kata Kuasa Usaha Kedutaan Amerika Syarikat di Malaysia, David H. Gamble Jr dalam satu kenyataan seperti dilaporkan oleh media tempatan pada Khamis.

Penafian ringkas itu menepis dakwaan sebelum ini dan sekali gus meletakkan beban jawapan di pihak Oslo. Jika Washington tidak menyekat transaksi tersebut, maka tumpuan kembali kepada Norway. Oslo perlu menjelaskan mengapa lesen eksport boleh dibatalkan pada saat akhir selepas kontrak berjalan lama dan selepas Malaysia membuat bayaran hampir penuh.

Sebelum ini, Kementerian Luar Norway menegaskan eksport sebahagian teknologi pertahanan yang sensitif kini dihadkan kepada sekutu dan rakan paling rapat, atas perubahan landskap keselamatan di Eropah dan dunia.

Norway tentu mempunyai hak mengawal eksport teknologi pertahanannya. Tiada negara wajib menjual sistem sensitif tanpa kawalan. Namun hak mengawal eksport tidak menghapuskan persoalan kontrak. Apabila pelanggan sudah membayar dan sistem sudah dirancang untuk kapal, pembatalan sepihak tetap membawa kesan besar.

Penjelasan Norway mungkin mencukupi dari sudut dasar negaranya. Tetapi dari sudut Malaysia, ia belum menjawab semua perkara. Mengapa risiko perubahan dasar tidak diurus lebih awal? Mengapa kontrak dibiarkan berjalan sehingga bayaran hampir penuh? Mengapa Malaysia perlu menanggung kos integrasi semula akibat keputusan yang dibuat oleh negara pembekal?

Soalan-soalan ini perlu dijawab oleh Norway dengan jelas.

Selain itu, isu pembatalan NSM oleh Norway dijangka menjadi antara topik panas apabila Dewan Rakyat bersidang pada 22 Jun kelak.

Bagi Malaysia, kes ini tidak boleh berhenti sebagai pertikaian antara pembeli dengan pembekal. Ia perlu menjadi pengajaran dalam menilai risiko lesen eksport, jaminan kontrak dan kebergantungan kepada teknologi luar. Peluru berpandu boleh diganti. Kepercayaan terhadap pembekal yang menarik diri pada saat akhir jauh lebih sukar dipulihkan.

Dan mungkin adalah tiba masanya untuk negara melaksanakan polisi Dasar Industri Pertahanan Negara (DIPN) dengan lebih serius. – airtimes.my

22 Mei 2026 0 comments

Pertahanan dan Keselamatan

Fazal ambil alih tugas Ketua Pengarah Perisikan Pertahanan

by Zaki Salleh 22 Mei 2026

written by Zaki Salleh

KUALA LUMPUR, 22 MEI – Leftenan Jeneral Datuk Haji Fazal Abdul Rahman dilantik sebagai Ketua Pengarah Perisikan Pertahanan (KPPP) yang baharu dalam satu majlis pemakaian pangkat dan serah terima tugas yang disempurnakan Panglima Angkatan Tentera, Jeneral Dato’ Seri Malek Razak Sulaiman.

Majlis tersebut turut dihadiri Panglima Tentera Darat, Jeneral Dato’ Azhan Md Othman bersama pegawai-pegawai kanan Angkatan Tentera Malaysia (ATM).

Majlis dimulakan dengan upacara pemakaian pangkat Leftenan Jeneral kepada Fazal sebagai simbol rasmi pelantikan beliau menerajui organisasi perisikan pertahanan ATM. Majlis kenaikan pangkat dan serah terima tugas telah dilaksanakan pada Khamis, 21 Mei.

Sebelum ini, beliau merupakan Asisten Ketua Staf Operasi Latihan Pertahanan, Bahagian Operasi Latihan Pertahanan di Markas ATM.

Fazal turut memiliki pengalaman luas dalam pelbagai jawatan strategik termasuk pernah menjawat Panglima 2 Divisyen Infantri serta Ketua Staf Markas Angkatan Bersama (MK AB).

Beliau mengambil alih jawatan tersebut daripada Mejar Jeneral Dato’ Saharudin Harun yang memangku tanggungjawab sejak 16 Januari lalu menggantikan Leftenan Jeneral Datuk Mohd Razali Alias yang bersara.

Pelantikan Fazal menjadi sorotan ketika institusi ATM berada di bawah perhatian umum susulan kekosongan beberapa jawatan strategik peringkat tertinggi akibat persaraan awal penyandang terdahulu.

Perkembangan itu menjadikan proses pengisian jawatan penting tersebut sebagai tumpuan pelbagai pihak yang melihatnya sebagai penentu hala tuju, kestabilan serta usaha memperkukuh keyakinan terhadap institusi pertahanan negara.

Pelantikan KPPP baharu ini turut membawa cabaran tersendiri memandangkan Fazal bukan berasal daripada cabang perisikan pertahanan secara langsung.

Mengetuai organisasi perisikan pertahanan memerlukan pendekatan yang berbeza serta kefahaman mendalam terhadap landskap risikan semasa.

Persekitaran tugas menuntut keupayaan sebagai pemikir strategik perisikan, khususnya dalam mendepani perubahan senario geostrategik serantau dan antarabangsa yang semakin kompleks.

Tanggungjawab itu bukan sahaja melibatkan pengumpulan serta analisis maklumat strategik pertahanan, malah memerlukan keupayaan menilai ancaman keselamatan secara menyeluruh dan dinamika keselamatan serantau.

Pelantikan Fazal dilihat membawa dimensi tersendiri kepada organisasi perisikan pertahanan negara. – airtimes.my

22 Mei 2026 0 comments

Teknologi Pertahanan

Dron Transwing: Evolusi baharu doktrin logistik maritim Australia

by Aqilah Azman 21 Mei 2026

written by Aqilah Azman

Keputusan Tentera Laut Diraja Australia (RAN) memperoleh pesawat tanpa pemandu (UAV) Transwing daripada PteroDynamics, merupakan isyarat jelas hala tuju doktrin maritim masa hadapan yang semakin meluas.

Nilainya bukan semata-mata pada dron itu sebagai produk baharu, tetapi sebagai sebuah alat yang mampu menyelesaikan sesuatu masalah pada operasi, iaitu bagaimana menghantar muatan kecil, pantas dan bernilai tinggi antara kapal, pantai serta kedudukan hadapan tanpa terlalu bergantung kepada helikopter berawak atau pergerakan kapal permukaan.

Di bawah kontrak itu, PteroDynamics akan membekalkan pesawat tanpa pemandu P4 Transwing, latihan dan sokongan teknikal kepada RAN, dengan pilihan memperoleh varian P5 yang lebih besar bagi penghantaran bermula 2027.

Menurut laporan Naval News, memetik kenyataan PteroDynamics, kontrak ini menyusul demonstrasi P4 kepada Angkatan Pertahanan Australia (ADF) dan RAN pada April 2025, termasuk penilaian keupayaan beroperasi di kawasan terkepung di darat dan perairan.

Inovasi Kejuruteraan: Geometri Sayap Lipat

Keunikan utama Transwing terletak pada reka bentuk sayap lipatnya. Dalam mod pelepasan dan pendaratan menegak (VTOL), sayap dilipat adalah bagi mengurangkan ruang tapak operasi. Ini di mana apabila memasuki penerbangan mendatar, sayap tersebut akan dipanjangkan bagi mendapatkan sebahagian kelebihan aerodinamik pesawat sayap tetap.

Pendekatan ini cuba mengurangkan kompromi lazim dalam reka bentuk dron hibrid. Multi-rotor biasanya lebih mudah beroperasi di ruang sempit, tetapi jarak dan ketahanannya terhad. Pesawat sayap tetap pula lebih cekap untuk penerbangan mendatar, namun kebiasaannya memerlukan landasan, pelancar atau sistem pemulihan tertentu.

PteroDynamics mendakwa Transwing menggabungkan kelebihan kedua-dua pendekatan itu melalui konfigurasi sayap yang boleh berubah mengikut fasa penerbangan. Selain itu, syarikat tersebut turut menyatakan platform Transwing dilindungi beberapa paten dan dibangunkan untuk operasi autonomi VTOL.

Namun, klaim teknikal seperti kestabilan, toleransi angin dan kecekapan jarak masih perlu dibaca sebagai dakwaan pengeluar sehingga disokong pengalaman operasi yang lebih luas. Dalam konteks maritim, keupayaan berlepas dan mendarat di ruang terhad hanya satu bahagian daripada cabaran. Faktor lain termasuk angin lintang, pergolakan udara di dek kapal, kawalan autonomi, keselamatan penerbangan dan kebolehpercayaan sistem dalam operasi berulang.

P4 Transwing: Wira logistik kritikal, bukan pengganti helikopter

P4 Transwing mempunyai berat berlepas maksimum sekitar 89 paun atau 41 kilogram, dengan muatan maksimum kira-kira 15 paun atau 6.8 kilogram. Angka ini menunjukkan peranannya lebih sesuai untuk penghantaran muatan kecil seperti alat ganti, bekalan perubatan ringan, bateri, komponen komunikasi atau peralatan kritikal yang perlu sampai dengan cepat. Ia bukan pengganti helikopter untuk muatan besar, pemindahan anggota atau misi kompleks lain.

Nilai sebenar sistem seperti ini muncul apabila muatan yang kecil membawa kesan operasi yang besar. Dalam operasi maritim, satu komponen gantian atau peralatan komunikasi boleh menentukan sama ada sistem kapal dapat terus berfungsi atau perlu menunggu sokongan logistik konvensional. Dalam keadaan tertentu, penggunaan dron autonomi boleh mengurangkan keperluan sorti helikopter berawak untuk tugasan kecil yang mahal, berisiko dan memakan sumber.

P5 antara angka prestasi dan had penerbangan

Pilihan RAN untuk mendapatkan P5 Transwing juga, memberi gambaran arah pembangunan yang lebih besar. P5 dilaporkan mempunyai berat berlepas maksimum 330 paun atau 145 kilogram, membawa muatan 50 paun atau 23 kilogram, dengan jarak melebihi 400 batu nautika pada kelajuan pelayaran sekitar 70 knot.

Namun, angka ini perlu dihuraikan dengan cermat. Jarak 400 batu nautika pada 70 knot bersamaan kira-kira 5.7 jam penerbangan secara teori, tetapi ia tidak boleh disamakan terus dengan “jejari misi” enam jam. Operasi sebenar perlu mengambil kira rizab tenaga, cuaca, profil penerbangan, muatan, perancangan pulang atau pemulihan serta had keselamatan penerbangan. P5 juga perlu dilihat sebagai keupayaan masa hadapan yang masih bergantung pada pembangunan, ujian dan integrasi, bukan keupayaan sedia ada yang sudah terbukti sepenuhnya dalam armada RAN.

Logistik autonomi: Kuasa kecil mengubah landskap Indo-Pasifik

Perolehan ini berlaku ketika Australia sedang menstruktur semula keupayaan pertahanannya ke arah angkatan yang lebih bersepadu dan berfokus. Ini mencerminkan perubahan yang lebih luas dalam cara tentera laut Barat memikirkan tentang kemampanan di Indo-Pasifik. National Defence Strategy 2024 Australia menyatakan bahawa ADF akan beralih kepada “integrated, focused force” berasaskan strategi penafian sebagai asas perancangan pertahanan.

Dalam domain maritim, RAN juga telah menamakan Maritime Autonomous Systems Unit (MASU), yang diwujudkan untuk mempercepat pembangunan, integrasi dan penggunaan sistem autonomi maritim. Unit itu dilapor memainkan peranan dalam pembangunan doktrin, eksperimen, latihan serta penilaian sistem tanpa kru, termasuk melalui kerangka AUKUS Pillar Two.

Transwing lebih wajar dilihat sebagai pelengkap kepada armada berawak, bukan pengganti menyeluruh. Ia boleh membantu mengisi jurang logistik tertentu, terutama bagi penghantaran muatan kecil dan dengan kadar segera dalam persekitaran maritim yang luas. Tetapi keberkesanannya tetap bergantung pada latihan, prosedur, keselamatan komunikasi, penyelenggaraan, kawalan misi dan keserasian dengan operasi kapal.

Transwing menunjukkan pendekatan menarik dalam evolusi sistem VTOL tanpa pemandu. Reka bentuk sayap lipatnya menawarkan kemungkinan baharu untuk logistik maritim autonomi, khususnya apabila kapal dan unit hadapan memerlukan bekalan kecil tanpa mengerahkan aset berawak.

Bagi Australia, langkah ini menandakan satu lagi percubaan membina daya tahan logistik maritim melalui sistem tanpa kru. Bagi pemerhati serantau, termasuk Malaysia, ia memberi gambaran bahawa masa depan operasi maritim tidak hanya ditentukan oleh kapal besar, tetapi juga oleh sistem kecil yang mampu mengekalkan aliran bekalan dalam ruang operasi yang semakin kompleks. -airtimes.my

21 Mei 2026 0 comments

Pertahanan dan Keselamatan Tentera Darat

5 Divisyen bawa mesej pertahanan negara ke Kuala Penyu

by Zulhaizi Rosdi 21 Mei 2026

written by Zulhaizi Rosdi

KUALA PENYU, 21 MEI – Pelaksanaan Pelan Strategik Pertahanan Negara (PSPN) 2026 hingga 2030 terus diperluas ke kawasan pedalaman Sabah melalui program peringkat 5 Divisyen di Kuala Penyu.

Program itu memberi tumpuan kepada Teras 4 PSPN 2026–2030 iaitu Pengukuhan Kerjasama Awam-Tentera (Civil-Military Cooperation – CIMIC) yang bertujuan meningkatkan kesedaran masyarakat awam mengenai peranan serta tanggungjawab bersama dalam mempertahankan kedaulatan negara.

Divisyen Kelima Infantri Malaysia (5 Divisyen) dalam kenyataan memaklumkan, program ini turut menjadi platform mempererat hubungan antara Tentera Darat Malaysia dan masyarakat setempat menerusi pendekatan Whole of Government, Whole of Society (WoGoS) sebagaimana yang digariskan dalam Perintah Ulung Panglima Tentera Darat Ke-31.

Antara pengisian program ialah pameran ketenteraan, promosi Askar Wataniah, persembahan pancaragam, demonstrasi tempur tanpa senjata serta Jualan MADANI.

Aktiviti berkenaan memberi pendedahan kepada orang awam mengenai fungsi Tentera Darat. Ia turut membuka ruang interaksi antara anggota tentera dengan penduduk setempat.

Selain itu, program itu juga menyokong pelaksanaan PSPN 2026 hingga 2030 di peringkat Kementerian Pertahanan. Fokus turut diberikan kepada usaha memperkukuh hubungan tentera bersama masyarakat di kawasan pedalaman serta sempadan negara.

Program tersebut berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Pekan Kuala Penyu. Ia dirasmikan oleh Komander Artileri 5 Divisyen, Kolonel Hizamuddin Haris. -airtimes.my

21 Mei 2026 0 comments

Pertahanan dan Keselamatan

Raja Muda Selangor tukar khidmat ke TLDM, terima pangkat Leftenan Komander

by Zulfadhli Azmie 21 Mei 2026

written by Zulfadhli Azmie

KLANG, 21 MEI – Duli Yang Teramat Mulia Raja Muda Selangor, Tengku Amir Shah menerima pemakaian pangkat Leftenan Komander Tentera Laut Diraja Malaysia di Istana Alam Shah, hari ini. Majlis itu disempurnakan Duli Yang Maha Mulia Sultan Selangor, Sultan Sharafuddin Idris Shah Alhaj bersama Panglima Tentera Laut, Laksamana Tan Sri Zulhelmy Ithnain.

Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM) dalam kenyataan memaklumkan, pertukaran perkhidmatan Baginda daripada Tentera Darat Malaysia kepada TLDM telah diperkenankan Agong melalui Mesyuarat Majlis Angkatan Tentera. Pertukaran itu berkuat kuasa pada 19 November 2025 ketika Baginda menyandang pangkat Leftenan TLDM.

Kenaikan pangkat Baginda kepada Leftenan Komander TLDM pula diluluskan Mesyuarat Majlis Angkatan Tentera kali ke-633. Tarikh kekananan pangkat itu berkuat kuasa mulai 24 Februari 2026.

Baginda turut diperjawatkan di Unit Pasukan Simpanan Sukarela TLDM, KD SRI KLANG. Perjawatan itu meletakkan Baginda dalam struktur rasmi perkhidmatan simpanan TLDM.

Latar ketenteraan Baginda bermula pada 2014 menerusi latihan Pegawai Kadet di Akademi Tentera Darat, Port Dickson. Baginda kemudian menjalani latihan di Royal Military Academy Sandhurst, United Kingdom dari 2015 hingga 2016.

Pada 19 Julai 2016, Baginda ditauliahkan sebagai Leftenan Muda. Baginda kemudian ditempatkan di Batalion ke 17 Rejimen Askar Melayu Diraja Para sebagai Ketua Platun Rintis Serang.

Baginda turut layak memakai Maroon Beret serta Sayap Penerjunan Kehormat Para. Dalam perkhidmatan Tentera Darat, Baginda dinaikkan pangkat kepada Leftenan pada 15 April 2017.

Baginda kemudian dinaikkan pangkat kepada Kapten pada 19 November 2020. Rekod perkhidmatan itu menjadi sebahagian latar Baginda sebelum pertukaran ke TLDM.

Pertukaran perkhidmatan itu turut mempunyai kaitan dengan hubungan institusi Diraja Selangor bersama TLDM. Almarhum Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah Alhaj pernah berkhidmat sebagai Kepten Yang Dipertua TLDM Ketiga.

Sultan Sharafuddin Idris Shah Alhaj pula merupakan Kepten Yang Dipertua TLDM sehingga kini. Hubungan tersebut memperlihatkan kesinambungan penglibatan Diraja Selangor dalam bidang maritim pertahanan negara.

Menurut TLDM, Baginda akan menjalani latihan familiarisasi secara komprehensif dalam perkhidmatan baharu itu. Latihan tersebut meliputi pemahaman terhadap peranan, fungsi serta budaya kerja TLDM.

Baginda juga dijadualkan mengikuti latihan pengendalian kapal. Selain itu, Baginda akan menyertai eksesais bersama TLDM serta angkatan laut negara sahabat.

Perkembangan itu menempatkan Baginda dalam cabang perkhidmatan laut selepas beberapa tahun berkhidmat dalam Tentera Darat. airtimes.my

21 Mei 2026 0 comments

Diskusi Teknologi Pertahanan

NSM, Norway dan tekanan geopolitik terhadap perolehan pertahanan Malaysia

by Zulhaizi Rosdi 21 Mei 2026

written by Zulhaizi Rosdi

Pembatalan lesen eksport Sistem Naval Strike Missile (NSM) kepada Malaysia membuka persoalan yang lebih besar daripada sekadar kelewatan penerimaan satu sistem persenjataan.

Ia menyentuh isu yang semakin penting dalam perolehan pertahanan moden iaitu sejauh mana sesebuah negara boleh bergantung kepada pembekal luar apabila kelulusan eksport, komponen sensitif dan dasar keselamatan negara pembekal boleh berubah selepas kontrak dimeterai.

Pada 2018, Kongsberg Defence & Aerospace mengumumkan kontrak bernilai €124 juta untuk membekalkan NSM kepada Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM) bagi enam Littoral Combat Ship. Menurut Kongsberg, NSM itu dirancang dipasang di atas kapal dan disepadukan dengan sistem pengurusan tempur SETIS daripada Naval Group.

Pada asalnya, sistem ini dilihat sebagai sebahagian daripada usaha memberi kapal kelas Maharaja Lela keupayaan serangan permukaan ke permukaan yang lebih berkesan.

Kawalan eksport sebagai kuasa sebenar di sebalik kontrak

Perkembangan terbaharu menunjukkan bahawa isu peluru berpandu ini tidak boleh dibaca melalui lensa teknikal semata-mata. Kerajaan Norway mengesahkan lesen eksport berkaitan sistem NSM untuk Malaysia telah ditarik balik. Kementerian Luar Norway menyatakan langkah itu berkait dengan kawalan ketat terhadap teknologi pertahanan sensitif, dengan eksport teknologi tertentu kini dihadkan kepada sekutu dan rakan paling rapat.

Perdana Menteri Malaysia, Datuk Seri Anwar Ibrahim sebelum ini menyifatkan tindakan itu sebagai langkah yang boleh menjejaskan keyakinan terhadap pembekal pertahanan Eropah. AP turut melaporkan Menteri Pertahanan, Datuk Seri Mohamed Khaled Nordin menyatakan Malaysia telah membayar kira-kira 95 peratus nilai kontrak sebelum penghantaran disekat, selain meneliti pilihan undang-undang dan tuntutan pampasan.

Di sinilah isu NSM menjadi ujian geopolitik, dalam perolehan pertahanan, kontrak dengan syarikat tidak semestinya menjamin penghantaran jika kerajaan negara asal pembekal mengubah tafsiran keselamatan atau dasar kawalan eksportnya.

Menteri Pertahanan, Datuk Seri Mohamed Khaled Nordin berkata bahawa isu itu bukan sekadar soal perolehan, sebaliknya mencerminkan hakisan kepercayaan dalam hubungan antara negara.

Menurut beliau, Malaysia telah memenuhi obligasi kontrak serta membuat hampir keseluruhan bayaran yang dipersetujui. Katanya, kerajaan Norway tetap membatalkan lesen eksport tersebut secara unilateral pada saat akhir.

“Tindakan Norway ini menimbulkan satu persoalan besar tentang kebolehpercayaan komitmen antarabangsa. Apa yang berlaku kepada kita bukan hanya soal perolehan pertahanan, tetapi mencerminkan hakisan kepercayaan dalam hubungan antarabangsa.

Bagi pembeli seperti Malaysia, risiko ini boleh kelihatan kecil ketika rundingan, tetapi menjadi besar apabila sistem sudah dibayar, kapal sudah direka untuk menerima sistem tertentu dan latihan serta integrasi telah dimasukkan dalam perancangan operasi.

Sistem Peluru Berpandu Serangan Tentera Laut (NSM)./Foto: Reddit

Norway, NATO dan tekanan keselamatan Eropah

Konteks global juga tidak boleh diabaikan, Norway ialah anggota NATO dan berada dalam persekitaran keselamatan Eropah yang semakin tegang. Perang di Ukraine, peningkatan tekanan terhadap industri pertahanan Barat dan keperluan melindungi teknologi sensitif boleh menyebabkan negara pembekal menilai semula siapa yang layak menerima sistem tertentu.

Dalam suasana seperti ini, negara bukan sekutu formal seperti Malaysia boleh terdedah kepada perubahan dasar yang tidak semestinya berpunca daripada hubungan dua hala semata-mata. Ia juga boleh dipengaruhi oleh pertimbangan keselamatan blok yang lebih luas. Ini menjadikan perolehan pertahanan bukan hanya urusan antara pembeli dan vendor, tetapi sebahagian daripada hubungan kuasa antara negara, pakatan keselamatan dan industri pertahanan.

Faktor Amerika Syarikat dan rantaian bekalan Barat

Setakat maklumat terbuka, tidak wajar menyimpulkan bahawa AS menghalang Malaysia daripada menerima NSM. Namun, AS tetap relevan kerana NSM kini sebahagian daripada ekosistem persenjataan Barat yang semakin penting kepada Washington.

Pada November 2024, Tentera Laut AS menganugerahkan kontrak berbilang tahun bernilai AS$960.8 juta kepada Kongsberg bagi keperluan sistem senjata melepasi ufuk (Over-the-Horizon Weapons System) NSM. Menurut Naval Sea Systems Command, sistem itu memberi keupayaan serangan anti-permukaan jarak jauh, pertahanan pesisir, pencegahan dan interoperabiliti kepada AS serta sekutunya.

Maksudnya, walaupun NSM berasal dari Norway, kedudukannya dalam rantaian industri dan operasi Barat semakin meluas. Sistem moden seperti ini tidak berdiri sebagai produk satu negara sahaja. Ia melibatkan komponen, perisian, penyelenggaraan, pengguna utama, kapasiti pengeluaran dan keutamaan keselamatan beberapa negara. Apabila satu bahagian dalam rantaian itu tertakluk kepada dasar eksport baharu, negara pembeli boleh menerima kesannya.

Sistem Over-the-Horizon Weapons System NSM mampu memberi keupayaan serangan anti-permukaan jarak jauh, pertahanan pesisir, pencegahan dan interoperabiliti kepada AS. Foto: U.S Naval Institute

Implikasi kepada Malaysia dan TLDM

Bagi Malaysia, pengajaran paling penting ialah risiko geopolitik perlu menjadi sebahagian daripada penilaian perolehan. Keputusan membeli sistem pertahanan tidak boleh hanya berdasarkan jarak tembakan, ketepatan, reputasi vendor atau harga.

Ia mesti mengambil kira lesen eksport, kebergantungan kepada komponen negara ketiga, sokongan penyelenggaraan, akses kepada alat ganti, naik taraf perisian, latihan, pampasan jika kontrak gagal dan pilihan pengganti sekiranya penghantaran tersekat.

Isu ini juga tidak sepatutnya diterjemahkan secara mudah sebagai alasan menolak semua teknologi Barat. Sistem pertahanan Barat masih mempunyai kekuatan dari segi kualiti, rangkaian pengguna, interoperabiliti dan sokongan industri.

Masalah sebenar ialah bagaimana Malaysia mengurus risiko kebergantungan. Dalam dunia yang semakin berblok, “boleh dibeli” tidak semestinya bermaksud “boleh diterima, disenggara dan dinaik taraf tanpa gangguan politik.”

Bagi TLDM, kesan praktikalnya boleh melibatkan jadual pemodenan kapal, integrasi sistem tempur, latihan anak kapal, dokumentasi teknikal dan kos kitar hayat. Jika sistem perlu diganti, ia bukan sekadar menukar peluru berpandu. Ia boleh menuntut penilaian semula pelancar, sistem kawalan tembakan, keserasian dengan sistem tempur kapal dan sokongan teknikal jangka panjang.

Autonomi strategik bukan slogan

Kes NSM akhirnya memperlihatkan bahawa autonomi strategik bukan slogan. Ia memerlukan perancangan perolehan yang melihat aset sebagai sebahagian daripada rantaian politik, undang-undang, industri dan teknologi. Dalam persekitaran geopolitik yang semakin tidak menentu, Malaysia perlu memastikan setiap pembelian pertahanan bukan sahaja menjawab keperluan operasi, tetapi juga tahan terhadap tekanan luar yang boleh muncul selepas kontrak ditandatangani.

NSM mungkin bermula sebagai isu peluru berpandu untuk kapal LCS, tetapi tekanan yang muncul daripadanya jauh lebih luas. Ia menguji keyakinan terhadap pembekal Eropah, mengingatkan pembuat dasar tentang kuasa lesen eksport dan memaksa Malaysia menilai semula bagaimana keselamatan maritim negara boleh dipertahankan tanpa terlalu terdedah kepada keputusan politik luar. -airtimes.my

21 Mei 2026 0 comments

Diskusi Teknologi Pertahanan

Kekhuatiran terhadap ancaman hipersonik Rusia dan China paksa AS bina “Golden Dome”

by Zulhaizi Rosdi 21 Mei 2026

written by Zulhaizi Rosdi

Golden Dome dan kebangkitan semula impian “Star Wars”

“Golden Dome for America” ialah sebuah projek pertahanan udara dan peluru berpandu berskala nasional yang berakar daripada arahan eksekutif Presiden Donald Trump pada 27 Januari 2025. Arahan asal itu menggunakan nama “The Iron Dome for America”, tetapi inisiatif berkenaan kemudian dikenali secara meluas sebagai Golden Dome.

Dokumen White House menyatakan ancaman peluru berpandu balistik, hipersonik, peluru berpandu kruis dan serangan udara generasi baharu sebagai antara ancaman paling besar kepada Amerika Syarikat.

Arahan sama turut merujuk usaha Presiden Ronald Reagan membangunkan pertahanan terhadap serangan nuklear, iaitu bayangan langsung kepada konsep Strategic Defense Initiative atau “Star Wars” pada era Perang Dingin.

Namun Golden Dome bukan sekadar nostalgia teknologi, ia muncul ketika Amerika Syarikat (AS) menilai semula kelemahan pertahanan tanah airnya terhadap ancaman peluru berpandu moden, dron, sistem hipersonik dan serangan berbilang domain.

Lebih penting, projek ini menunjukkan Washington tidak lagi melihat ancaman peluru berpandu sebagai isu negara kecil semata-mata, ia kini dibaca dalam kerangka persaingan kuasa besar, khususnya dengan Rusia dan China.

Apa sebenarnya Golden Dome?

Golden Dome bukan versi besar kepada Iron Dome Israel, Iron Dome direka untuk mempertahankan kawasan tertentu daripada roket jarak dekat, mortar dan ancaman udara terhad. Golden Dome pula jauh lebih luas dari segi skala, geografi dan ancaman.

Arahan eksekutif White House menyatakan seni bina pertahanan baharu itu perlu meliputi pertahanan terhadap peluru berpandu balistik, peluru berpandu hipersonik, peluru berpandu kruis maju dan serangan udara generasi baharu daripada musuh setara, hampir setara dan negara bermusuhan.

Ia juga menyebut keperluan mempercepat lapisan sensor angkasa untuk menjejak peluru berpandu hipersonik dan balistik, selain membangunkan pemintas berasaskan angkasa lepas yang mampu melakukan pintasan pada fasa lonjakan, iaitu ketika peluru berpandu baru dilancarkan.

Ini menjadikan Golden Dome sebagai sistem pertahanan berlapis. Ia dijangka menggabungkan sensor angkasa, radar, pemintas darat, sistem laut, keupayaan bukan kinetik, pusat pemerintahan dan kawalan, serta pemprosesan data berkelajuan tinggi. Dalam bahasa mudah, Golden Dome ialah cubaan membina jaringan pertahanan tanah air AS yang boleh melihat ancaman lebih awal, menjejaknya secara berterusan dan memintasnya dalam beberapa fasa penerbangan.

Golden Dome Amerika Syarikat AS./Foto: Aerospace America

Mengapa Rusia dan China menjadi ancaman utama

Fokus geopolitik Golden Dome tidak boleh dipisahkan daripada Rusia dan China. Kedua-dua negara mempunyai keupayaan peluru berpandu strategik, senjata nuklear, sistem peluru berpandu balistik antara benua, peluru berpandu lancaran kapal selam dan pembangunan senjata hipersonik.

Defense Intelligence Agency (DIA) AS dalam penilaian tidak terperingkatnya menyatakan ancaman peluru berpandu terhadap tanah air AS akan berkembang dari segi skala dan kecanggihan dalam dekad akan datang. Penilaian itu menyenaraikan enam kategori ancaman utama, termasuk peluru berpandu balistik antara benua, peluru berpandu balistik lancaran kapal selam, dua jenis senjata hipersonik, peluru berpandu kruis serangan darat dan sistem pengeboman orbit pecahan.

Selama ini, pertahanan peluru berpandu tanah air AS banyak tertumpu kepada ancaman terhad daripada negara seperti Korea Utara dan Iran. CSIS menilai Golden Dome sebagai usaha mengubah fokus pertahanan tanah air AS daripada ancaman negara bermusuhan berskala terhad kepada cabaran lebih besar yang ditimbulkan oleh kuasa besar seperti Rusia dan China.

Dari sudut AS, persoalannya bukan sekadar serangan nuklear besar-besaran, kebimbangan lebih rumit ialah kemungkinan serangan konvensional jarak jauh, serangan terpilih terhadap infrastruktur kritikal, serangan berbilang arah atau serangan yang cukup pantas sehingga memendekkan masa tindak balas Washington.

Dalam keadaan itu, pencegahan nuklear tradisional mungkin tidak memberi pilihan yang cukup fleksibel. Jika serangan musuh bersifat konvensional tetapi strategik, tindak balas nuklear mungkin terlalu besar dan berisiko. Golden Dome dilihat sebagai usaha memberi pilihan tambahan kepada AS dengan mengesan, menjejak, memintas dan mengurangkan kesan serangan sebelum keputusan balas yang lebih berbahaya perlu dibuat.

Angkasa lepas menjadi medan pertahanan baharu

Komponen paling kontroversi Golden Dome ialah pemintas berasaskan angkasa lepas. Konsep ini bukan baharu, tetapi kemajuan satelit kecil, pelancaran komersial dan rangkaian orbit bumi rendah menjadikannya lebih realistik berbanding era Reagan.

Space Systems Command menyatakan United States Space Force telah menubuhkan program pemintas berasaskan angkasa lepas (space-based interceptor/SBI) yang ditugaskan membangunkan sistem pemintas peluru berpandu berasaskan angkasa untuk ditunjukkan sebagai sebahagian daripada seni bina Golden Dome menjelang 2028. Program itu turut dikaitkan dengan buruj orbit bumi rendah berbilang satelit (proliferated Low Earth Orbit/pLEO) bagi menangani ancaman yang semakin pantas dan mampu bermanuver.

Pada hujung 2025 dan awal 2026, Space Systems Command menganugerahkan 20 perjanjian Other Transaction Authority (OTA) kepada 12 syarikat dengan nilai potensi sehingga USD3.2 bilion. Perjanjian itu bertujuan membolehkan syarikat terlibat membangunkan prototaip berkaitan pemintas berasaskan angkasa lepas.

Secara teori, pintasan pada fasa lonjakan mempunyai kelebihan. Peluru berpandu masih berada pada fasa awal penerbangan, belum melepaskan kepala peledak atau umpan, dan belum melakukan manuver kompleks. Namun tingkap masa untuk bertindak sangat singkat. Sistem perlu mengesan pelancaran, mengenal pasti ancaman, memproses data, mengarahkan pemintas dan membuat keputusan dalam tempoh yang amat terhad.

AI, sensor dan tekanan membuat keputusan pantas

Sistem pertahanan Golden Dome dijangka menggabungkan sensor angkasa, radar, pemintas darat, sistem laut, keupayaan bukan kinetik, pusat pemerintahan dan kawalan, serta pemprosesan data berkelajuan tinggi./Foto: Lockheed Martin

Ancaman peluru berpandu moden menekan masa tindak balas manusia, peluru berpandu hipersonik, misalnya, bukan sahaja bergerak pantas tetapi boleh melakukan manuver yang menyukarkan ramalan laluan. Peluru berpandu kruis pula boleh terbang rendah dan menghampiri sasaran dari arah yang sukar dijangka.

Space Systems Command menyatakan sistem pertahanan sedia ada dan generasi baharu perlu digabungkan dengan kecerdasan buatan (artificial intelligence/AI) untuk menangani kelajuan, keupayaan manuver dan daya pemusnah ancaman moden.

Dalam konteks Golden Dome, AI tidak semestinya bermaksud mesin membuat keputusan perang secara bebas. Peranan yang lebih munasabah ialah membantu pemprosesan data sensor, penjejakan sasaran, pengelasan ancaman, keutamaan pintasan dan sokongan keputusan kepada pusat pemerintahan.

Namun isu ini tetap sensitif. Sistem pertahanan peluru berpandu strategik berada dekat dengan domain nuklear. Kesilapan tafsir, kegagalan sensor atau tindak balas automatik yang tidak terkawal boleh membawa implikasi besar. Justeru, walaupun AI boleh mempercepat pemprosesan data, akauntabiliti manusia, kebolehjelasan sistem dan kawalan keputusan tetap menjadi persoalan penting.

Kos USD1.2 trilion dan batas keupayaan sebenar

Congressional Budget Office (CBO) menganggarkan satu sistem pertahanan peluru berpandu nasional yang selaras secara umum dengan objektif arahan eksekutif itu boleh menelan kos sekitar USD1.2 trilion untuk dibangunkan, dikerahkan dan dikendalikan selama 20 tahun. CBO menegaskan anggaran tersebut dibuat kerana seni bina objektif sebenar Jabatan Pertahanan AS yang belum didedahkan sepenuhnya.

Menurut CBO, sistem andaian itu terdiri daripada empat lapisan pemintas iaitu satu lapisan angkasa, dua lapisan permukaan kawasan luas dan satu lapisan sektor wilayah. Sistem itu turut memerlukan sensor tambahan, komunikasi dan sistem pengurusan pertempuran bagi menyelaraskan tindakan antara lapisan. Komponen paling mahal ialah lapisan pemintas berasaskan angkasa lepas, yang dianggarkan menyumbang kira-kira 70 peratus kos pemerolehan dan 60 peratus kos keseluruhan.

CBO turut memberi amaran penting bahawa keupayaan untuk “melibatkan” ancaman tidak sama dengan keupayaan “menewaskan” ancaman sepenuhnya. Dalam penilaian CBO, sistem andaian itu mungkin boleh menangani serangan kecil atau serangan terhad, tetapi boleh dibebani oleh serangan berskala penuh daripada musuh setara atau hampir setara seperti Rusia atau China.

Ini bermakna Golden Dome tidak boleh ditulis sebagai perisai mutlak, ia boleh meningkatkan pilihan pertahanan AS, tetapi tidak semestinya menjamin perlindungan penuh terhadap serangan besar-besaran.

Risiko perlumbaan senjata baharu

Golden Dome berdiri sebagai perisai pertahanan berlapis yang akan melindungi AS daripada ancaman peluru berpandu hipersonik./Foto: Lockheed Martin

Dari sudut Washington, Golden Dome ialah sistem pertahanan. AS mahu melindungi rakyat, infrastruktur kritikal, pangkalan tentera, pusat pemerintahan dan keupayaan serangan balasnya daripada ancaman peluru berpandu moden.

Namun Rusia dan China boleh membaca perkembangan sama melalui lensa berbeza, jika AS mempunyai perisai peluru berpandu yang besar dan pada masa sama mengekalkan keupayaan serangan jauh konvensional serta nuklear, Moscow dan Beijing mungkin melihatnya sebagai usaha mendapatkan kelebihan strategik menyeluruh.

CSIS menyatakan penganalisis China dan Rusia berhujah bahawa jika Golden Dome berkesan, sistem itu boleh mengehadkan kemampuan negara mereka menyasarkan tanah air AS dengan senjata nuklear, sekali gus menjejaskan pencegahan strategik mereka.

Analisis CSIS juga menyatakan tindak balas China dan Rusia berkemungkinan berbentuk langkah asimetri, termasuk memperkukuh program sedia ada, menambah jumlah sistem tertentu atau membangunkan kaedah penghantaran bukan konvensional.

Arms Control Association pula melaporkan bahawa Beijing dan Moscow mengkritik rancangan Golden Dome sebagai langkah yang mereka anggap “menstabilkan secara negatif” kerana dikaitkan dengan keupayaan serangan pertama dan hubungan antara senjata ofensif strategik dengan sistem defensif strategik.

Di sinilah paradoks Golden Dome muncul, sistem ini boleh meningkatkan keselamatan AS dalam satu dimensi, tetapi pada masa sama meningkatkan kebimbangan strategik pihak lawan. Dalam sejarah kawalan senjata, pertahanan peluru berpandu sering menjadi isu sensitif kerana ia boleh mengubah kira-kira pencegahan. Apabila satu pihak cuba mengurangkan kerentanannya, pihak lain mungkin menambah keupayaan serangan untuk memastikan keupayaan balasnya tidak terhakis.

Apa maknanya kepada Asia dan Malaysia

Malaysia tidak perlu meniru Golden Dome, skala ancaman, geografi, bajet dan keperluan strategik Malaysia jauh berbeza daripada Amerika Syarikat. Namun perkembangan ini tetap memberi beberapa pengajaran penting kepada Asia Tenggara.

Pertama, pertahanan udara masa depan semakin bergantung kepada sistem berlapis. Radar, pesawat, kapal, sistem peluru berpandu permukaan-ke-udara, dron, sensor maritim, satelit komersial dan rangkaian pemerintahan-kawalan perlu dilihat sebagai ekosistem, bukan aset terpisah.

Kedua, ancaman peluru berpandu kruis, dron dan sistem jarak jauh bukan lagi isu kuasa besar semata-mata. Konflik moden menunjukkan senjata yang lebih murah boleh digunakan secara kreatif untuk menyerang sasaran bernilai tinggi. Bagi Malaysia, perbincangan ini relevan kepada perlindungan pangkalan udara, pelabuhan, infrastruktur tenaga, pusat komunikasi dan kawasan maritim strategik.

Ketiga, integrasi data menjadi semakin penting. Keupayaan melihat ancaman lebih awal, berkongsi gambaran operasi antara cabang perkhidmatan dan membuat keputusan pantas mungkin lebih penting daripada membeli satu sistem mahal tanpa rangkaian sokongan yang kukuh.

Dalam konteks Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM), Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM) dan keselamatan ruang maritim negara, isu ini berkait dengan keperluan memperkukuh pengawasan, kesedaran situasi, pertahanan udara berlapis dan daya saling operasi antara agensi. Golden Dome bukan model untuk disalin, tetapi petunjuk arah bahawa perang masa depan semakin bergantung kepada sensor, data, ruang angkasa dan kelajuan keputusan.

Golden Dome ialah simbol perubahan zaman, AS sedang membina pertahanan tanah air untuk era ancaman yang lebih pantas, lebih pelbagai dan lebih sukar dijangka. Rusia dan China pula melihat projek itu melalui lensa pencegahan strategik, kestabilan nuklear dan persaingan kuasa besar.-airtimes.my

21 Mei 2026 0 comments

Newer Posts

Older Posts