Dalam ekosistem dron Turkiye, Bayraktar Akinci muncul sebagai kesinambungan kepada perkembangan pesat industri sistem udara tanpa pemandu negara itu selepas kejayaan Bayraktar TB2. Jika TB2 banyak dikaitkan dengan operasi taktikal dan serangan berketepatan dalam konflik moden, Akinci pula dibangunkan sebagai platform lebih besar, lebih berat dan lebih sesuai untuk misi jarak jauh.
Kedudukannya dalam keluarga dron Turkiye tidak boleh dilihat melalui fungsi pengawasan semata-mata. Akinci berada dalam ruang misi yang lebih luas, merangkumi perisikan, pengawasan, pemerolehan sasaran, peninjauan dan serangan berketepatan. Dalam konteks itu, Akinci berkongsi sebahagian fungsi dengan ANKA TUDM, tetapi berbeza dari segi kelas, skala muatan dan penekanan operasi.
Apa itu Bayraktar Akinci?
Akinci ialah kenderaan udara tempur tanpa pemandu altitud tinggi dengan daya tahan tinggi yang dibangunkan oleh Baykar. Sistem ini mempunyai muatan sehingga 1,500 kilogram, altitud operasi 30,000 kaki, siling perkhidmatan 40,000 kaki, ketahanan penerbangan lebih 24 jam serta komunikasi garis penglihatan dan luar garis penglihatan melalui komunikasi satelit.
Platform ini juga boleh membawa gabungan penderia seperti elektro-optik/inframerah, radar pelbagai mod AESA dan sistem risikan isyarat. Dengan konfigurasi itu, Akinci tidak wajar dilihat sekadar sebagai dron bersenjata, tetapi sebagai platform misi yang menggabungkan pengesanan, pemantauan, pemerolehan sasaran dan serangan berketepatan.
Fungsi utama: melihat, menjejak dan menyerang
Bayraktar Akinci./Foto: Baykar
Dari segi fungsi asas, Akinci dibina untuk perisikan, pengawasan, pemerolehan sasaran dan peninjauan atau ISTAR. Dalam operasi moden, fungsi ini penting kerana pasukan keselamatan bukan sahaja perlu mengetahui kedudukan sasaran, tetapi juga memahami corak pergerakan, masa tindak balas dan gambaran operasi yang lebih luas.
Akinci turut dipasarkan sebagai platform serangan berketepatan yang boleh membawa pelbagai munisi berpandu. Ini menjadikannya lebih daripada sekadar “mata di udara”. Dalam konfigurasi tertentu, ia boleh bertindak sebagai aset pengesan, penghubung maklumat dan penyerang dalam satu rangkaian operasi.
Namun, keupayaan ini perlu dibaca secara terkawal, Akinci bukan pengganti terus kepada jet pejuang atau semua aset udara berawak. Keberkesanannya tetap bergantung kepada latihan operasi, sokongan penyelenggaraan, perlindungan komunikasi, integrasi data dan keadaan ancaman sebenar.
Di mana persamaannya dengan ANKA TUDM?
ANKA ialah sistem udara tanpa pemandu altitud sederhana dan ketahanan panjang keluaran Turkish Aerospace. Spesifikasi rasmi Turkish Aerospace menyatakan ANKA mempunyai muatan lebih 350 kilogram, ketahanan sehingga 30 jam, siling perkhidmatan 30,000 kaki, pautan data garis penglihatan melebihi 250 kilometer dan komunikasi satelit melebihi 2,500 kilometer.
Persamaan utama antara Akinci dan ANKA terletak pada ruang misi pengawasan jarak jauh, peninjauan, pemantauan sasaran dan sokongan kepada kesedaran situasi. Kedua-duanya boleh membantu pasukan keselamatan membina gambaran operasi tanpa perlu bergantung sepenuhnya kepada pesawat berawak atau kapal permukaan untuk tugasan pemantauan berterusan.
Dalam konteks tertentu, kedua-duanya juga boleh dikaitkan dengan misi bersenjata bergantung pada konfigurasi pengguna. Namun, persamaan fungsi ini tidak bermaksud kedua-duanya berada dalam kelas yang sama.
ANKA TUDM dan keperluan pengawasan maritim Malaysia
Sistem Pesawat Tanpa Pemandu (UAS) ANKA-S ./Foto: TUDM
Bagi Malaysia, ANKA TUDM lebih jelas dikaitkan dengan keperluan pengawasan maritim. Malaysia memperoleh tiga ANKA-S bernilai RM423.8 juta, termasuk stesen kawalan darat dan latihan anggota, dengan penempatan di Pangkalan Udara Labuan bagi memperkukuh pengawasan di Laut China Selatan.
Janes turut melaporkan kumpulan pertama ANKA-S TUDM ditempatkan di No 11 Skuadron, Pangkalan Udara Labuan. Peranan ini penting kerana kawasan maritim negara, khususnya di sekitar Sabah, Sarawak dan Laut China Selatan, memerlukan pemantauan berterusan terhadap aktiviti kapal, pencerobohan, penyeludupan, penangkapan ikan secara haram dan perkembangan di kawasan tuntutan bertindih.
Dalam erti kata lain, ANKA TUDM memenuhi keperluan yang lebih segera kepada Malaysia untuk memperluas keupayaan melihat, mengesan dan menjejak aktiviti di ruang maritim yang luas.
Akinci mempunyai kapasiti lebih besar, namun tetap bergantung pada jenis misi dan keperluan operasi
Perbezaan paling besar antara Akinci dan ANKA terletak pada skala. Akinci ialah platform lebih berat, berenjin berkembar dan membawa muatan jauh lebih besar sekaligus membolehkannya membawa gabungan penderia dan senjata yang lebih luas.
ANKA pula lebih sesuai difahami sebagai platform pengawasan ketahanan panjang yang lebih ringan, dengan penekanan kepada kehadiran udara berterusan, pemantauan maritim dan sokongan kepada kesedaran situasi. Dalam konteks TUDM, nilai ANKA bukan pada saiz atau keupayaan membawa munisi berat, tetapi pada kemampuannya membantu operasi pengawasan secara berterusan.
Bagi Malaysia, perbezaan ini penting kerana keperluan utama bukan semata-mata memiliki dron bersenjata berat, tetapi memperkukuh jaringan pengawasan, pemprosesan data, tindak balas antara agensi dan integrasi dengan aset udara serta maritim sedia ada.
Bukan pengganti, tetapi ruang misi yang bertindih
Dalam konteks itu, Akinci bukan “pengganti lebih besar” kepada ANKA TUDM. Ia berada dalam ruang misi yang bertindih, tetapi lebih berat dan lebih ofensif dari segi potensi konfigurasi. ANKA TUDM pula memenuhi keperluan pengawasan maritim berterusan, pembinaan gambaran operasi dan sokongan kepada tindak balas aset lain.
Kesimpulannya, Akinci ialah dron tempur berat dengan kapasiti misi lebih luas, manakala ANKA TUDM ialah aset altitud sederhana dan ketahanan panjang yang lebih dekat kepada keperluan pengawasan maritim Malaysia. Nilai sebenar kedua-duanya bukan pada spesifikasi semata-mata, tetapi pada bagaimana ia disepadukan dengan latihan, rangkaian komunikasi, pusat eksploitasi data, aset udara dan maritim, serta keperluan operasi negara. -airtimes.my